Në një intervistë për moderatorin Ermal Panduri, Ali Ahmeti ka ndarë dëshmi mbi fillimet e angazhimit të tij politik dhe rezistencën kundër regjimit jugosllav. Sipas tij, pas ardhjes në Prishtinë në vitin 1979, ai u përfshi në grupe të organizuara ku bashkëpunoi me figura si Bajram Kosumi dhe Azem Syla. Ahmeti theksoi se lëvizjet shqiptare nuk ishin thjesht ilegale, por të fshehta ndaj pushtuesit për të mbrojtur kauzën kombëtare.
Infiltrimi dhe arrestimet
Ahmeti rrëfeu se shërbimet sekrete jugosllave, të njohura si UDB, kishin infiltruar njerëz brenda radhëve shqiptare për të zbuluar grupet opozitare. Ai veçoi rastin e Selim Broshës, i cili kishte shfaqur dijeni mbi takimet e fshehta të studentëve, dhe identifikoi Xhevat Kastratin (në disa burime të referuara si Xhevat Kasrati) si personin që kishte spiunuar aktivitetet e tyre. Ahmeti pranoi se zbulimi i këtyre personave ishte përjetuar me dhimbje të madhe dhe kishte çuar në goditje ndaj grupeve të organizuara.
Rezistenca dhe burgosja
Gjatë rrëfimit për vitet 1981-1985, Ahmeti përmendi përpjekjet për riorganizim pas vrasjes së Jusuf Gërvallës, Kadri Zekës dhe Bardhosh Gërvallës, si dhe përpjekjet për të formuar atë që ai e quajti “partia e luftës” në bashkëpunim me Rexhep Malën, Nuhi Berishën dhe Fehmi Lladrovcin. Për sa i përket arrestimeve të tij, ai tregoi se në vitin 1985 ishte ndaluar nga njësitë speciale dhe ishte marrë në pyetje nga Jakup Hoti. Ai përshkroi trajtimin e ashpër në bodrumet e zjarrfikësve dhe burgjet e Prishtinës e Smrekonicës, duke nënvizuar se pavarësisht torturave, këto ngjarje e kishin mobilizuar edhe më tej lëvizjen.
Përditësime
Ali Ahmeti detajoi historikun e përballjeve me UDB-në gjatë fillim-viteve '80. Ai konfirmoi arrestimin e tij në Kërçovë në vitin 1981, ku u mbajt në paraburgim për 60 ditë, pasuar nga një tjetër arrestim në vitin 1982. Ahmeti vlerësoi se rreth 150 studentë u arrestuan gjatë asaj periudhe. Në maj të vitit 1984, ai shmangu rrethimin nga UDB-ja duke kaluar në ilegalitet, për t'u arratisur përfundimisht nga Jugosllavia më 1 korrik 1984. Ai gjithashtu veçoi vdekjen e Zija Shemsiut në burg në vitin 1985 si ngjarjen që nxiti shpërndarjen e mijëra trakteve kundër regjimit.