Sipas analizës së Eduard Zaloshnjës, cikli i protestave të ndërmarra që nga muaji janar është karakterizuar nga premtimi i vazhdueshëm për dorëheqjen e qeverisë. Këto tubime, të zhvilluara periodikisht në bulevardin kryesor të Tiranës, kanë shfaqur një prirje rënëse në numrin e pjesëmarrësve.
Zaloshnja vë në dukje se organizatorët e protestave aktuale nuk kanë paraqitur një strategji konkrete se si do të arrihet tranzicioni politik apo cili do të jetë hapi institucional në rast se objektivi i tyre do të realizohej. Fokusimi deri tani ka mbetur te logjistika e tubimeve dhe marshimet e përjavshme, pa ofruar një platformë të qartë për qeverisjen pasuese.
Në krahasim me "Revolucionin e Kadifenjtë" në Armeni në vitin 2018, ku Nikol Pashinijan arriti të gjenerojë mbështetje masive dhe të sigurojë një proces të suksesshëm politik, situata në Tiranë cilësohet si e ndryshme. Teksti thekson se protestuesit bulevardorë nuk kanë as lider dhe as numrat e nevojshëm për të realizuar ndryshimin, ndërsa mungesa e një strukture kushtetuese për marrjen e pushtetit e bën objektivin e tyre të vështirë për t'u përmbushur.