Arbër Hitaj, në një shkrim të publikuar më 24 shkurt 2026, thekson se me dhjetëra zyrtarë të kësaj mazhorance dhe disa nga ish-qeverisja para vitit 2013, në nivele ekzekutive, lokale apo drejtorë të përgjithshëm, përballen pothuajse përditë me drejtësinë. Akuza kryesore është korrupsioni, shoqëruar me arrogancë të shfrenuar, e cila, ndonëse nuk përbën shkelje penale, është shkelje morale ndaj dinjitetit të qytetarëve.
Në ditët në vijim, Hitaj do të paraqesë fakte konkrete për sjelljen "feudale" të disa drejtorëve që i konsiderojnë postet si pronë private. Për peshën e korrupsionit, ai i referohet përkufizimit të Transparency International, që e ndan në kategori si:
• Ryshfeti (Bribery): dhënia ose marrja e parave për shërbim të padrejtë;
• Nepotizmi: punësimi i familjarëve dhe miqve kundër meritokracisë;
• Përvetësimi (Embezzlement): vjedhja e parave publike;
• Zhvatja (Extortion): përdorimi i kërcënimit për favore.
Këto fenomene nuk janë teori, por të faktuara nga hetimet e SPAK-ut dhe vendimet e GJKKO-së në Shqipëri. Korrupsioni dëmton ekonominë, konkurrencën dhe themelet e shtetit, me pasoja vetëm negative.
Hitaj nuk pajtohet me analizat që e cilësojnë shtetin plotësisht të "kapur" nga krimi. Në administratë ka shumë punonjës të ndershëm që refuzojnë shkelje ligjore. Problemi qëndron te drejtuesit në majë të piramidës dhe pjesa servile e administratës që shkel procedurat dhe demokracinë.
Mazhoranca e sapo dalë nga zgjedhjet përballet me sfidën e largimit pa ekuivok të të korruptuarve, edhe nëse ka kosto elektorale. Duke ruajtur prezumimin e pafajësisë, veprimi nuk duhet të presë vendimin e formës së prerë pas dhjetë vitesh, pasi interesi publik e kërkon menjëherë.