Ardian Thano ka publikuar një analizë në Gazeta Tema, Shqiptarja.com dhe Gazeta Dita më 19 janar 2026, ku trajton ftesën e Shqipërisë për të marrë pjesë në Bordin e Paqes nga Donald Trump.
Në pamje të parë, përfshirja e Shqipërisë në listën e vendeve me kufizime vizash nga Shtetet e Bashkuara dhe ftesa për Bordin e Paqes duket paradoksale. Thano shpjegon se një shtet mund të jetë aleat politik i SHBA-së dhe njëkohësisht burim rreziku migrator, pasi politika amerikane përdor instrumente të ndryshme për qëllime të ndryshme. Ftesa nuk zhbën kufizimet e vizave dhe nuk ndikon në to.
Shqipëria nuk ka peshë të madhe në konfliktin izraelito-palestinez, prandaj nuk ka interesa të pavarura, kapacitet për veto apo histori përplasjesh me linjën amerikane. Ajo shihet si aktor i sigurt për shkak të parashikueshmërisë: nuk surprizon, nuk kundërshton dhe nuk negocion, por ndjek vendimet e marra diku tjetër për legjitimim numerik.
Reagimi në Tiranë dhe çështja e vizave
Në Tiranë, ftesa paraqitet si letër personale dhe sukses historik, ndërkohë që problemi i vizave migruese, që prek shumë qytetarë shqiptarë, relativizohet. Thano thekson se debati duhet të përqendrohet në ndryshimet e nevojshme për të hequr perceptimin e shqiptarit si rrezik migrimi dhe për të parandaluar emigracionin.
Në dy burime, Thano shton se nisma të tilla për paqen, që shmangin vuajtjen palestineze, perceptohen si neokoloniale. Shqipëria, me historinë e saj të pushtimeve, duhet të tregojë kujdes për të ruajtur koherence mes së kaluarës dhe pozicioneve aktuale, duke refuzuar role dekorative.