Studiuesi Auron Tare ka shprehur qëndrime kritike mbi gjendjen aktuale të Banjave të Bënjës dhe Kanionit të Langaricës, duke e konsideruar menaxhimin e zonës si dëshmi të një qeverisjeje pa vizion, agresive ndaj natyrës dhe të verbër ndaj trashëgimisë.
Sipas Tares, dëmtimi i zonës nisi kur rruga mesjetare me kalldrëm u mbulua me asfalt, duke prekur kujtesën historike të vendit. Ai thekson se goditja e dytë erdhi dy vjet më parë, kur Fondi Shqiptar i Zhvillimit ndërmori një projekt investues me një fond prej mbi 2 milionë eurosh. Ky investim, sipas vlerësimit të tij, ka deformuar peizazhin e dikurshëm, duke humbur autenticitetin e elementeve si ura e vjetër prej guri, mulliri i Mato Grudës dhe vaskat natyrore të lumit.
Auron Tare vë gjithashtu në dukje vlerën e zonës, duke përmendur praninë e më shumë se dhjetë shpellave të pastudiuara që përmbajnë gjurmë të jetës njerëzore që datojnë deri në periudhën e Paleolitit të Hershëm. Kritikën e tij ai e shoqëron me shqetësimin për aktivitetet e festimeve që zhvillohen në atë zonë, të cilat ai i sheh si të papërshtatshme për ruajtjen e këtij thesari natyror dhe shkencor.