Në një rrëfim mbi pasuritë e zonës, Auron Tare sjell në vëmendje vlerat e Parkut të Butrintit, duke rikujtuar vëzhgimet e kryera në vitet 2003–2004 në shoqërinë e shkencëtarit Taulant Bino. Sipas autorit, shpallja e këtij peizazhi si Park Kombëtar dhe zonë e mbrojtur në vitin 2000 ka qenë vendimtare për rigjallërimin e habitateve, ku përfshihen flamingot dhe lloje të tjera të rralla të shpendëve.
Teksti vë theksin te rëndësia e trashëgimisë arkeologjike përtej vlerave natyrore. Kodra e Kalivosë cilësohet si një qytet më i madh dhe më i lashtë se Butrinti, ndërsa Vila romake e Diaporit mbetet një dëshmi e arkitekturës së asaj kohe. Autori shprehet se ky lokacion mund të ketë qenë një vend takimi për figura të rëndësishme historike, si Pompon Atiku, mik i Cezarit dhe Mark Antonit, i cili priste aty mikun e tij të vjetër, Ciceronin.
Historikisht, zona e lagunës, duke përfshirë Liqenin e Bufit dhe atë të Butrintit, përshkruhet si një hapësirë që dikur frekuentohej nga oficerët britanikë dhe francezë që vinin për gjueti nga Korfuzi. Restaurimi i lidhjeve ujore midis liqeneve dhe mbrojtja e pyllit kanë kontribuar në ruajtjen e një prej peizazheve më të veçanta të Mesdheut.