Sezoni i zjarreve në Shqipëri ka nxjerrë në pah dobësi të theksuara në sistemin e menaxhimit të riskut dhe bashkëpunimit institucional. Në fillim të muajit shtator, flakët në zonën e Potamit në Himarë shkaktuan dëme të konsiderueshme, duke përfshirë shkatërrimin e ullinjve shekullorë dhe të disa banesave, ndërsa detyruan autoritetet të evakuojnë banorët dhe turistët.
Sipas të dhënave nga Autoriteti Shtetëror për Informacionin Gjeohapësinor (ASIG), të përpunuara për BIRN, gjatë muajve korrik-gusht janë regjistruar 5,210.4 hektarë tokë të djegur në mbarë vendin. Qarku i Shkodrës raporton sipërfaqen më të madhe me 2,416 hektarë, i ndjekur nga Lezha (1,278 hektarë), Dibra (642.4 hektarë) dhe Tirana (631 hektarë). Në qarqet Durrës, Fier dhe Elbasan janë evidentuar respektivisht 105, 97 dhe 41 hektarë.
Ekspertët bëjnë me dije se këto shifra nuk janë përfundimtare. Flavio Vata, ekspert pranë Organizatës së Ushqimit dhe Bujqësisë (FAO), ka identifikuar mbi 6,200 hektarë tokë të djegur deri më 18 gusht, bazuar në një matje të pavarur. Diferencat në shifra vijnë si pasojë e metodologjive të ndryshme satelitore, periudhave të analizës dhe kategorive të tokës të përfshira në llogaritje.
Nevoja për masa parandaluese
Ekspertja e mjedisit, Ornela Çuçi, thekson se zjarret përfaqësojnë një risk të përsëritur që kërkon masa efektive. Nga ana tjetër, eksperti Mihallaq Qirjo nënvizoi se intensifikimi i zjarreve në gjysmën e dytë të muajit gusht u favorizua nga thatësira e zgjatur dhe rritja e temperaturave.
Ndonëse Strategjia Kombëtare për Zvogëlimin e Riskut nga Fatkeqësitë 2023–2030 parashikon monitorim dhe forcim të kapaciteteve përballë ndryshimeve klimatike, vlerësimet e ekspertëve mbeten kritike për performancën institucionale. Sipas Flavio Vatës, vendi po përballet me anomali klimatike që kërkojnë një qasje shumë më serioze ndaj menaxhimit të territorit dhe pyjeve.