Në protestën e zhvilluar në Prishtinë më 1 tetor 2026, organizatori i nismës “Jo në emrin tim”, Çlirim Haziri, kërkoi drejtësi të mbështetur në prova ligjore dhe standarde të barabarta. Data e protestës u përzgjodh si simbol i qëndresës së studentëve të vitit 1997, duke shënuar gjithashtu natën e 16-të të tubimeve në shesh.
Duke iu drejtuar rinisë së pasluftës, Haziri theksoi se brezi i ri, pavarësisht se nuk e ka përjetuar luftën, vazhdon të mbajë gjallë vlerat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Ai u shpreh se protesta nuk synon mbulimin e krimeve individuale, por kërkon që barra e përgjegjësisë të mos hidhet padrejtësisht mbi drejtuesit e UÇK-së.
Haziri ndau përvojën e tij personale si i biri i Xhavit Hazirit, i cili mbetet i zhdukur që nga viti 1998. Ai theksoi se mungesa e të atit është motivim për angazhimin e tij, duke shtuar se synimi i marshimit është mbrojtja e së vërtetës për luftën. Në këtë kontekst, ai përmendi nevojën për veprime konkrete institucionale dhe miratimin e ligjeve që do të mbronin vlerat e luftës.
Fjalimi i tij u përqendrua edhe te përgjegjësia ndaj brezave të ardhshëm, duke iu referuar fëmijëve të tij, Epir dhe Krenë. Haziri deklaroi se pjesëmarrja në këto protesta është një përpjekje për të siguruar që e vërteta historike të mbrohet, duke e përshkruar marshin si një mburojë të së vërtetës përballë propagandës. Ai theksoi se procesi gjyqësor në Hagë ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit kërkon standarde të drejta dhe moshedhjen e barrës së krimeve individuale mbi themeltarët e shtetit të Kosovës.