Portreti politik i Edi Ramës, shkruar nga Lorenc Vangjeli dhe botuar më 25 tetor 2026, ndjek rrugëtimin e tij nga sporti dhe arti drejt politikës. Artikulli e përshkruan si frymëzues të studentëve të Dhjetorit 1990 dhe përmend se ai ka fituar katër mandate qeverisëse radhazi. Në hyrje përmenden edhe protestuesit që kërkojnë largimin e tij.
Hapat e parë drejt politikës
Sipas portretit, në fund të viteve 1980, Rama u thoshte kolegëve të universitetit: “Pse mos bëhem unë president i Republikës”. Autori shkruan se Ramës iu desh të priste dhjetë vjet për të hyrë në korridoret e pushtetit. Ftesa për hyrjen zyrtare në politikë i erdhi nga kryeministri i atëhershëm Fatos Nano, fillimisht për postin e ministrit të Kulturës. Më pas, sipas artikullit, erdhën Bashkia e Tiranës, drejtimi i partisë dhe qeverisja.
Në dhjetor 1990, Rama u përpoq të merrte drejtimin e lëvizjes studentore, por humbi përballë Sali Berishës. Portreti përmend edhe një regjistrim audio të javës së parë të janarit 1990, ku dëgjohet Rama në një bisedë me Berishën dhe Azem Hajdarin. Sipas autorit, Rama fliste për nevojën e marrjes së pushtetit nga komunistët.
Ftesa dhe kandidimi për bashkinë
Artikulli thotë se Ilir Meta, i cili zëvendësoi Nanon si kryeministër, e kandidoi Ramën për kryetar të Bashkisë së Tiranës. Në pjesën e dhënë, rrëfimi ndalet te ky kandidim dhe nuk përfshin vijimin e historisë pas tij.
Portreti përmend marrëdhëniet e Ramës me katër kryeministra: Fatos Nanon, Ilir Metën, Pandeli Majkon dhe Sali Berishën. Autori e përshkruan Ramën si figurë që personalizoi Partinë Socialiste dhe shkruan se institucionet u kthyen në zgjatime të vullnetit të tij. Këto janë vlerësime të shprehura në portretin e Vangjelit.