Sipas raportit të fundit të Eurostat, Shqipëria ka shënuar një bilanc negativ të vazhdueshëm të popullsisë gjatë 35 viteve të fundit, ku numri i personave që janë larguar tejkalon ndjeshëm atë të të rikthyerve. Ky zhvillim ka pozicionuar vendin ndër shtetet me përkeqësimin më të lartë të treguesve demografikë në nivel global.
Valët kryesore të emigracionit
• Periudha 1990–2001: Kjo dekadë përfaqëson valën më të fortë të emigracionit, me një bilanc negativ prej rreth 785,7 mijë personash dhe një mesatare vjetore prej 65 mijë banorësh. Vitet me shifrat më të larta të emigrimit ishin 1991 (123,619 persona), 1995 (118,022), 1997 (107,503) dhe 1999 (105,229).
• Periudha 2002–2013: Ritmet e largimit u ngadalësuan falë ciklit pozitiv ekonomik dhe stabilitetit politik. Gjatë kësaj kohe, bilanci negativ zbriti në rreth 391 mijë persona, me një mesatare vjetore prej afro 33 mijë banorësh.
• Periudha 2014–2025: Pas pandemisë, fenomeni ka shfaqur një përkeqësim të theksuar. Humbja neto për këtë periudhë llogaritet në rreth 617 mijë persona, me një mesatare vjetore prej afro 51 mijë banorësh, duke ndodhur në një kohë kur baza e popullsisë së vendit është tkurrur vazhdimisht.
Ndryshe nga vendet e tjera të Europës Lindore, ku emigracioni u zbut me kalimin e dekadave, Shqipëria ka vijuar të përballet me dalje neto të popullsisë çdo vit, duke humbur një pjesë të konsiderueshme të kapitalit njerëzor.