Në vitin 1920, Federata Panshqiptare Vatra u mblodh në Boston, në Copley Plaza Hotel, me Fan Nolin në qendër. Fotoja tregon mungesën e Faik Konicës, i cili atëherë jetonte në Itali si delegat i Vatrës. Konica u kthye në Amerikë në 1921 me ftesë të organizatës për të marrë postin e kryetarit të saj.
Noli dhe Konica ishin miq dhe bashkëpunëtorë të ngushtë në atë periudhë. Miqësia e tyre u prish pas Revolucionit të Qershorit të 1924-s dhe rënies së qeverisë së përkohshme të Nolit në 1925. Pas rikthimit të Ahmet Zogut në pushtet dhe largimit të Nolit me ministrat e tij në emigrim, Konica shprehu mbështetje të pjesshme për qeverinë e re. Kjo mbështetje u bë pas rënies së qeverisë së Nolit, jo menjëherë pas Revolucionit të 1924-s.
Si kryetar i Vatrës, Konica shkroi në gazetën Dielli më 8 janar 1925 qëndrimin e tij. Ai pyeti: “Çfarë duhet të bëjmë? Ne mund të bëjmë njërën prej të dyjave; të ruajmë paqen që kemi; ose të mbështesim qeverinë e re, jo për programin e saj, por për të vendosur rendin dhe qetësinë.” Konica shtoi se ata që e quajnë Zogun tradhtar duhet të shohin se shumica e shqiptarëve mund të jenë quajtur të tillë në ndonjë kohë. Ai parashtroi tezën se një njeri me mbështetjen e shumicës së popullit ka të drejtë ta qeverisë atë popull. Sipas tij, shqiptarët nuk donin reforma apo reformatorë, as gjëra të reja apo njerëz që përpiqeshin t’i sjellin ato.
Konica nënvizoi se ata që u larguan me Nolin ishin reformatorët e vërtetë, por Shqipëria e prapambetur nuk i mbështeti siç duhej. Pretendimet e Konicës krijuan pakënaqësi te Noli. Më pas, Konica u emërua ambasador i Shqipërisë në SHBA, ndërsa Noli qëndroi në emigrim gjatë gjithë jetës. Ahmet Zogu u shpall mbret dhe qeverisi Shqipërinë deri në pushtimin italian të 1939-s. Noli, i larguar në Austri në 1925, bëri tentativa të tjera për ndikim.