Kryeministrja e Italisë, Giorgia Meloni, pritet të arrijë një moment historik politik më 4 shtator 2026, duke e bërë kabinetin e saj më jetëgjatin në historinë e vendit që nga përfundimi i Luftës së Dytë Botërore. Ky rekord prej 1.413 ditësh tejkalon shifrën e arritur më parë nga Silvio Berlusconi.
Arritjet dhe sfidat politike
Analistët vlerësojnë se stabiliteti politik i siguruar nga koalicioni i Melonit ka rritur besimin e investitorëve te financat publike. Qeveria ka zbatuar disiplinë fiskale, duke kufizuar shpenzimet e mëdha si skema "Superbonus". Në tregun e punës, autoritetet raportojnë shtimin e 1.2 milionë vendeve të reja të punës, ndërsa papunësia ka rënë nën 6%. Po ashtu, politikat e emigracionit kanë çuar në një rënie të ndjeshme të mbërritjeve të parregullta, nga 157.651 në vitin 2023 në 66.316 vitin e kaluar.
Megjithatë, bilanci i qeverisë shoqërohet me sfida:
• Rrëzimi i reformës në drejtësi përmes referendumit popullor.
• Ngecja e reformave kryesore institucionale, përfshirë zgjedhjen e drejtpërdrejtë të kryeministrit.
• Pagat reale mbeten pothuajse të pandryshuara që nga vitet 1990, ndërsa rritja ekonomike për vitin 2026 parashikohet modeste, në nivelin 0.6%.
Perspektivat për vitin 2027
Sondazhet tregojnë se partia Vëllezërit e Italisë mbetet e para, por konkurrenca po rritet. Ish-gjenerali Roberto Vannacci, me partinë e sapoformuar E Ardhmja Kombëtare, po fiton rreth 7-8% të votave, duke shfrytëzuar shqetësimet për sigurinë dhe imigracioni. Ky zhvillim krijon dilema për Melonin në lidhje me formimin e aleancave të ardhshme.
Politologët theksojnë se ndonëse stabiliteti ka qenë një tipar i këtij mandati, zgjedhjet e vitit 2027 mund të prodhojnë një parlament më të fragmentuar. Në të njëjtën kohë, abstenimi i votuesve, i cili në zgjedhjet evropiane të vitit 2024 ra nën 50%, mbetet një tregues i pakënaqësisë së një pjese të elektoratit italian.
Përditësime
Humbja e referendumit për reformën në drejtësi përbën një goditje të rëndë për koalicionin qeverisës, duke ndalur ambiciet për ndryshime strukturore. Reforma në drejtësi, rritja e kompetencave të Kryeministres dhe autonomia rajonale mbeten tashmë objektiva të papërmbushura. Partia Demokratike kritikoi ashpër qeverinë, duke vlerësuar se stabiliteti politik nuk është shfrytëzuar për të miratuar ligje thelbësore. Pavarësisht rekordit të jetëgjatësisë që rivalizon atë të Silvio Berlusconit, pozicioni i Giorgia Melonit është dobësuar përballë ngecjes së axhendës së saj reformuese.
Kryeministrja Giorgia Meloni shënoi një moment historik më 4 shtator 2026, duke u bërë udhëheqësja e qeverisë më jetëgjatë në historinë e Italisë që nga viti 1946. Ky mandat tejkalon mesataren historike të ekzekutivëve italianë, të cilët në shtatë dekadat e fundit kanë pasur një jetëgjatësi mesatare prej vetëm 14 muajsh. Administrata e Melonit mban statusin e qeverisë së 68-të të vendit gjatë periudhës së pasluftës, duke konsoliduar stabilitetin politik përballë sfidave të vazhdueshme legjislative.
Qeveria e kryeministres Giorgia Meloni shënon një tjetër pikë referimi historike si kabineti i 31-të në epokën republikane që nga viti 1946. Historiku i qëndrueshmërisë politike italiane tregon se vetëm katër qeveri kanë tejkaluar pragun e 1000 ditëve, konkretisht ato të udhëhequra nga Silvio Berlusconi, Bettino Craxi dhe Matteo Renzi. Në kontrast të plotë, rekordi i jetëshkurtësisë mbahet nga qeveria e Amintore Fanfani, e cila u shpërbë pas vetëm 22 ditësh në vitin 1954.