Bedri Hamza ka paralajmëruar se nuk do të rikandidojë për kryetar të Partisë Demokratike të Kosovës (PDK) në zgjedhjet e ardhshme të brendshme. Megjithatë, ai nuk ka paraqitur dorëheqje zyrtare. Shaqir Totaj, nga PDK-ja, tha se Hamza e kishte përshkruar më herët angazhimin si kryetar dhe kandidat për kryeministër si zgjidhje kalimtare, deri në procesin e ardhshëm zgjedhor të brendshëm.
Sipas Totajt, zgjedhjet partiake ishin shtyrë për shkak të zhvillimeve politike dhe zgjedhjeve të njëpasnjëshme. Ai vlerësoi se mundësia që Hamza të mos kandidojë më lidhet më shumë me vendimin personal sesa me pengesa apo përplasje brenda partisë. Totaj tha gjithashtu se aktgjykimi i Hagës ndaj ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës ka ndikuar në zhvillimet e brendshme të PDK-së, por nuk beson se ky është shkaku i tërheqjes së mundshme të Hamzës.
Totaj e cilësoi vendimin e Hagës të papritur për partinë dhe tha se PDK-ja nuk mund të qëndronte pa reaguar. Ai deklaroi se beson në drejtësinë ndërkombëtare, por nuk pajtohet me cilësimin “ndërmarrje e përbashkët kriminale”. Sipas tij, vendimi mund të kundërshtohet përmes mjeteve juridike.
Vlerësimet për të ardhmen e PDK-së
Analisti Gani Qarri e lidh paralajmërimin e Hamzës me marrëdhëniet e tij me figura me ndikim në PDK dhe me qëndrimin ndaj kryeministrit Albin Kurti. Qarri përmend bashkëpunimin për projektligjin që lidhet me Gjykatën Speciale dhe votimet për presidenten Justina Shiroka-Pula. Ai pretendon se Sami Lushtaku dhe grupe të tjera kanë pasur ndikim të madh në vendimmarrjen e partisë, duke kufizuar autoritetin e drejtuesve formalë. Sipas Qarrit, hapja e procesit të brendshëm zgjedhor mund të jetë momenti kur largimi i Hamzës konkretizohet.
Analisti Zejnulla Jakupi thotë se paralajmërimi duhet trajtuar me kujdes dhe se PDK-ja ka nevojë për unitet, stabilitet e vazhdimësi. Sipas tij, një garë e re mund të krijojë pasiguri dhe të ndikojë në strategjinë e partisë. Jakupi përmend Sami Lushtakun dhe Vlora Çitakun si figura të rëndësishme dhe thekson nevojën për ekuilibër e konsensus.
Ramiz Lladrovci tha se nuk i di arsyet e Hamzës dhe as se kush mund ta pasojë. Ai kërkoi opozitë më aktive, me ide e propozime konkrete, si dhe një udhëheqës të pandikuar nga interesat personale dhe një ekip profesionistësh. Lladrovci tha se i kishte ofruar Hamzës përkrahje, por ishte befasuar nga ajo që e quajti tolerancë ndaj fenomeneve keqdashëse dhe mungesë veprimi kur, sipas tij, kërkohej vendim i guximshëm.