Maryami – emër i vendosur nga redaksia e Radios Evropa e Lirë – u kthye më 9 prill në apartamentin e saj në Teheran, bashkë me tri macet e saj. Ajo kishte kaluar gati gjashtë javë te një shoqe në një lagje veriore të kryeqytetit, pasi nuk i përballonte dot bombardimet vetmuar. Shoqja e kishte ftuar të qëndronte me të.
Në fund të të 40-ave të saj, Maryami u ndje e lehtësuar nga armëpushimi, por shprehet e shqetësuar për të ardhmen. “Gjëja e parë që i themi njëri-tjetrit këto ditë është: ‘Ne mbijetuam’. Jam e lumtur që lufta mbaroi. Në të njëjtën kohë, ende mendoj se jemi në një gjendje të pasigurt dhe jam e shqetësuar se situata ekonomike do të përkeqësohet”, thotë ajo.
Sulmet e vazhdueshme ajrore nga SHBA-ja dhe Izraeli, që kishin tronditur Iranin që nga 28 shkurti, u ndalën me armëpushimin që çoi në bisedime për paqe fundjavën e kaluar në Islamabad. Negociatat zgjasin më shumë se 20 orë, por nuk arritën marrëveshje.
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, deklaroi pas tyre se delegacioni amerikan ishte “shumë miqësor” dhe “respektues” ndaj atij iranian. Ai bëri thirrje për bllokadë të plotë të Ngushticës së Hormuzit, duke filluar nga 13 prilli. Në një postim në rrjetet sociale, ai shtoi se ushtria amerikane mbetet “plotësisht ‘GATI PËR VEPRIM’” dhe “mund t’i japë fund asaj pak që ka mbetur nga Irani”.
Maryami pyet nëse armëpushimi do të mbahet dhe çfarë ndodh pas dy javësh, kur të mbarojë. Ajo shton se nuk mendon se mund të përballojë bombardime të reja. “Ishte e tmerrshme. Ndihem e rraskapitur dhe jam shumë në ankth... Të gjithë po marrin ilaçe për nervat e tyre. Çmimi i ilaçeve kundër depresionit si Asentra është shumëfishuar dhe është e vështirë ta gjesh në Teheran”, thotë ajo. Ajo përmend gjithashtu se nuk kishte mungesa në kryeqytet.