Kolegjet e Bashkuara të Gjykatës së Lartë të Shqipërisë shpallën më 4 maj 2026 vendimin për unifikimin e praktikës gjyqësore mbi masat e sigurisë personale, me fokus te masa e 'arrestit në burg'. Çështja u ngrit nga nisma e kryetarit Sokol Sadushi, i cili ushtroi rolin kushtetues për të garantuar një praktikë të njëtrajtshme dhe të parashikueshme.
Vendimi ndryshon pjesërisht kriteret e mëparshme dhe orientojnë gjykatat drejt standardeve të Kodit të Procedurës Penale, Kushtetutës dhe jurisprudencës së Gjykatës Europiane për të Drejtat e Njeriut. Masa e 'arrestit në burg' trajtohet si përjashtimore dhe nuk mund të mbështetet në formulime të përgjithshme, por kërkon arsyetim konkret e individualizuar.
Tre rregullat kryesore
Kolegjet e Bashkuara përcaktuan:
- Gjykata ka detyrimin të shqyrtojë realisht masat më pak kufizuese dhe të arsyetojë shprehimisht pse ato nuk janë të mjaftueshme, në përputhje me nenet 228-230 dhe 245/1, ç të Kodit të Procedurës Penale, si dhe nenin 5 § 3 të Konventës Europiane.
- Rrezikshmëria e personit nuk nxirret vetëm nga natyra e veprës penale apo marzhi i dënimit, por nga analiza e personalitetit, sjelljes, rrethanave, mënyrës së kryerjes së veprës, pasojave dhe të dhënave familjare.
- Prokuroria mbart barrën e provës për të justifikuar nevojën e masës; gjykata verifikon rrethanat, pa u ndikuar nga provat pozitive të të dyshuarit.
Në rastin e Bektash Zenelit, Kolegjet e Bashkuara rrëzuan rekursin dhe lanë në fuqi vendimin e Gjykatës së Apelit për ndryshimin e masës nga 'arrest në burg' në 'arrest në shtëpi'.