Më 15 tetor, Gazeta Tema, Report TV dhe Shqiptarja.com botuan komentin “Gjuha që ushqen dhunën”, ku autori përshkruan dëmet e vërejtura në Tiranë pas protestës së një nate më parë. Në Rrugën e Durrësit, ai pa xhama të thyer, gjurmë djegiesh dhe trotuare të dëmtuara, si dhe biznese me dëmtime. Disa pronarë dhe punonjës po riparonin qepenat e dyqaneve. Një pronar i tha autorit se i ishte djegur reklama dhe shpresonte që dëmi të mos ishte më i madh.
Autori e krahason pamjen me atë të vitit 1991, kur, sipas tij, në Rrugën e Durrësit nisën të vendoseshin qepenat metalikë pas bastisjeve gjatë protestave të dhunshme. Ai shkruan se, 35 vjet më vonë, qepenat po riparoheshin sërish për të njëjtën arsye.
Sipas komentit, Ministria e Arsimit u sulmua dhe u dogj e para, ndërsa më pas u vunë në shënjestër Ministria e Ekonomisë dhe Ministria e Drejtësisë. Autori i lidh këto institucione me negociatat e anëtarësimit në Bashkimin Evropian: arsimi e ka mbyllur kapitullin përkatës, ekonomia kapitullin 20, ndërsa drejtësia përshkruhet si një nga shtyllat kryesore të procesit të integrimit.
Komenti thotë se në disa studio televizive ngjarjet u paraqitën si revoltë studentore. Autori e kundërshton këtë përshkrim dhe shkruan se në rrugë vepronin grupe personash të maskuar, të cilët sulmonin institucione, digjnin, dëmtonin e bastisnin prona publike dhe private, si dhe përplaseshin me policinë. Sipas njoftimit zyrtar të Policisë së Shtetit, 51 punonjës policie u lënduan. Në kohën kur u shkrua komenti, nuk kishte ende një bilanc të plotë të dëmeve dhe vjedhjeve në bizneset private.
Autori argumenton se gjuha që nxit dëshpërim, urrejtje dhe mosbesim ndaj institucioneve mund të krijojë kushte për dhunë. Ai dallon kritikën ndaj qeverisë nga përpjekjet për t’i bindur qytetarët se shteti nuk funksionon dhe vendi nuk ka të ardhme. Sipas tij, protesta e quajtur “e flamingove” kishte humbur fuqinë mobilizuese, ndërsa studentët u paraqitën si pjesëmarrës në një revoltë, në një kohë kur grupe të maskuara vepronin në rrugë. Komenti kritikon gjithashtu mënyrën se si, sipas autorit, disa studio televizive e trajtuan dhunën dhe dëmet.