Kosova mbështetej për vite me radhë në një Perëndim të bashkuar për shtetndërtimin dhe integrimin ndërkombëtar. Tani, Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian shfaqin dallime në prioritetet dhe qasjet, duke bërë mbështetjen më pak të koordinuar dhe duke vendosur Kosovën përballë sfidash të reja politike e strategjike.
Javën e kaluar u mbushën 27 vjet nga ndërhyrja e NATO-s, e cila ndali dhunën e forcave serbe në Kosovë dhe ndryshoi përgjithmonë rrjedhën e historisë së saj. Vendimi ishte i bashkërenduar nga aleatët dhe konfirmonte angazhimin për të ndaluar gjakderdhjen dhe spastrimin etnik. «Sot, ne dhe 18 aleatë tanë të NATO-s u dakorduam të bëjmë atë që thamë se do ta bëjmë, atë që duhet ta bëjmë për të rikthyer paqen», tha më 24 mars 1999 presidenti i atëhershëm amerikan Bill Clinton.
Që nga ajo kohë, Kosova ka konsoliduar pavarësinë, është njohur ndërkombëtarisht, pranuar në organizata të ndryshme dhe ka bërë hapa drejt integrimit euro-atlantik, falë mbështetjes perëndimore. Megjithatë, rruga drejt anëtarësimit të plotë në BE dhe NATO mbetet e gjatë dhe lidhet me Perëndimin e përçarë e të paqartë në qëndrime.
Tensionet midis SHBA-së dhe Evropës kulmuan me luftën në Iran, por nisën të rriten që nga fillimi i mandatit të dytë të Donald Trump-it, për çështje si tregtia dhe ambiciet për Groenlandën, territor autonom të Danimarkës. Këtë javë, Trump kërcënoi të tërheqë SHBA-në nga NATO-ja, pas refuzimit të aleatëve evropianë për të dërguar anije për zhbllokimin e Ngushticës së Hormuzit pranë Iranit. Paraprakisht, ai e përshkroi aleancën si «tigër prej letre», që nuk jep mbështetje SHBA-së.