Në fund të muajit korrik, një fluks masiv migrantësh arriti në enklavën spanjolle të Ceutës, ngjarje e cila mobilizoi institucionet e Bashkimit Evropian. Më 3 gusht 2026, ambasadorët e BE-së zhvilluan një takim të jashtëzakonshëm për të koordinuar masat, ndërsa një ditë më vonë u mblodhën 27 ministrat e Brendshëm të bllokut.
Sipas të dhënave zyrtare, rreth 72.000 persona tentuan hyrjen, prej të cilëve 70.000 janë kthyer mbrapsht nga autoritetet spanjolle. Situata u shoqërua me humbje jetësh, ku autoritetet konfirmuan vdekjen e gati 90 personave gjatë përpjekjeve për të kaluar kufirin detar në zonën e përgjegjësisë së rojes bregdetare.
Shkaqet e mundshme të fluksit
Në deklaratën e përbashkët të ministrave, përgjegjësia kryesore iu atribuua rrjeteve të trafikimit që përhapën thashetheme se Spanja do t’i priste migrantët krahëhapur. Debati politik u përqendrua edhe në dy faktorë të tjerë:
- Një vendim i Gjykatës Supreme spanjolle më 8 korrik 2026, i cili ndryshoi procedurat e kthimit për migrantët që hyjnë duke notuar krahasuar me ata që kalojnë barrierat fizike.
- Skemat e legalizimit të statusit për migrantët latino-amerikanë, të cilat u interpretuan gabimisht nga disa si një mundësi për të tjerët.
Roli i aktorëve të jashtëm
Ndërsa Spanja ka deklaruar vazhdimisht se Maroku ka ofruar ndihmë në menaxhimin e kthimeve, në qarqet e Brukselit janë shtruar pikëpyetje për rolin e mundshëm të këtij shteti. Për më tepër, raportimet kanë ngritur dyshime mbi mundësinë e ndikimit rus në krizë, duke bërë analogji me instrumentalizimin e migrantëve nga Bjellorusia gjatë viteve 2021-2022 në kufijtë me Letoninë, Lituaninë dhe Poloninë.
Përditësime
Gjykata Supreme e Spanjës specifikoi se procedura e kthimit të menjëhershëm nuk zbatohet për migrantët që hyjnë në Ceuta duke notuar, duke u siguruar atyre një proces ligjor më të zgjatur. Autoritetet sqaruan se skema e legalizimit u adresohej ekskluzivisht migrantëve latino-amerikanë që dëshmonin pesë muaj banim të rregullt para fillimit të vitit. Analistët po ashtu rikujtuan se tensionet në kufi pasqyrojnë krizën diplomatike të vitit 2021, të shkaktuar nga pozicioni i Spanjës ndaj liderit të lëvizjes për pavarësinë e Saharasë Perëndimore.