Gazeta franceze Le Monde raportoi më 17 tetor se protestat antiqeveritare në Shqipëri janë përshkallëzuar pas katër muajsh e gjysmë demonstratash. Sipas artikullit, lëvizja e njohur si “Revolucioni i Flamingove” ka ndryshuar formë: tubimet paqësore të mbrëmjes janë zëvendësuar nga protesta më të tensionuara, që nisin në orët e para të ditës. Protestuesit kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama, përmirësimin e kushteve të jetesës dhe luftën kundër korrupsionit.
Le Monde e përshkruan situatën si të paprecedentë që nga rënia e diktaturës komuniste më 1991. Sipas raportimit, mijëra qytetarë kanë dalë në rrugët e Tiranës, ndërsa zemërimi është përhapur edhe në pesë qytete të tjera. Protestuesit e kanë lidhur qasjen e re me atë që e cilësojnë si “përbuzje” dhe “indiferencë” të kryeministrit.
Studiuesja Gresa Hasa, e cituar nga gazeta, e lidh revoltën me pakënaqësinë e akumuluar ndër vite. “Njerëzit duan të jetojnë në një vend demokratik. Ky është rezultat i 35 viteve të frustrimit të akumuluar që nga rënia e diktaturës komuniste në vitin 1991”, tha ajo.
Rama, në pushtet që nga viti 2013, ka deklaruar se nuk do të japë dorëheqjen dhe ka akuzuar opozitën për nxitjen e trazirave. Megjithatë, sipas Le Monde, edhe përfaqësues të opozitës janë përballur me reagime dhe fishkëllima nga protestuesit. Gazeta e lidh këtë me pakënaqësinë ndaj të gjithë sistemit politik.
Shkrimtari dhe ish-ambasadori i Shqipërisë në Francë Besnik Mustafaj i cilësoi zhvillimet si të paprecedenta që nga fundi i regjimit komunist. Sipas tij, përshkallëzimi pasoi protesta të gjata paqësore, të cilat nuk morën përgjigjen e kërkuar nga autoritetet. “Kjo dhunë është rezultati logjik i 137 ditëve protesta paqësore që nuk u dëgjuan. Njerëzit po humbasin durimin”, citohet të ketë thënë ai.
Mustafaj ngriti gjithashtu shqetësimin për mungesën e organizimit dhe të një strukture përfaqësuese në lëvizje, duke thënë se kjo e vështirëson dialogun. Le Monde vëren se protesta është zgjeruar nga kërkesat fillestare drejt pakënaqësive më të gjera për qeverisjen dhe sistemin politik, ndërsa radikalizimi i lëvizjes ka shtuar pasigurinë për zhvillimet e ardhshme në Shqipëri.