Pas një jave protestash të mëdha mbarëkombëtare, rrugët e Iranit kanë rënë në heshtje për shkak të represionit. Një banor i Teheranit e krahasoi atmosferën me ditët rreth Novruzit, Vitit të Ri iranian, kur qyteti zbrazet dhe dyqanet mbyllen herët, por pa asnjë shenjë feste, vetëm heshtje shqetësuese.
Jeta e përditshme vazhdon nën hijen e një shtypjeje të përgjakshme ndaj protestuesve dhe nën mundësinë e një përballjeje të re ushtarake me Shtetet e Bashkuara. Muajin tjetër, Republika Islamike shënon 47-vjetorin e revolucionit të vitit 1979. Do të ngrihen tribuna dhe do të shfaqen turma të organizuara, por në korridoret e pushtetit atmosfera nuk pritet festive, pasi regjimi përballet me kërcënimin më serioz për mbijetesën.
Protestat dhe represioni
Protestat filluan si ekonomike në pazarët e Teheranit të enjtes dhe të premtes së kaluar, por u shndërruan në sfidë të hapur ndaj regjimit. Demonstruesit brohoritën “vdekje diktatorit”, kërkuan rrëzimin e Republikës Islamike dhe disa folën për kthimin e Reza Pahlavit, djalit të Shahut të fundit.
Regjimi, i dobësuar nga lufta e verës së kaluar me Izraelin dhe SHBA-në, u zbatua një bllokadë digjitale të paprecedentë për të izoluar vendin. Shkalla e represionit mbetet e paqartë: burime raportojnë mbi 2.400 të vrarë, ndërsa Agjencia e Lajmeve të Aktivistëve të të Drejtave të Njeriut (HRANA) me seli në SHBA përmend gati 3.000 viktima.
Kërcënimet e Trump dhe skenarët
Gjatë javëve të fundit, presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ka kërcënuar vazhdimisht me sulm ndaj Iranit. Kjo nxit diskutime për tre skenarë të mundshëm: luftë, diplomaci ose rebelim të brendshëm.