Zvicra, si qendër ndërkombëtare për tregtinë e arit, tërhoqi interesin e Venezuelës gjatë periudhës 2012-2016. Presidenti Nicolas Maduro dërgoi gjithsej 127 ton ar venezuelan me aeroplan në Zvicër gjatë këtyre katër viteve, në një përpjekje për të stabilizuar ekonominë që po binte në krizë të thellë.
Burimi dhe qëllimi i dërgesave të arit
Ari që u transportua drejt Zvicrës vinte nga Banka Qendrore e Venezuelës. Banka e vendit kishte zvogëluar ndjeshëm rezervat e saj të arit gjatë dekadës së fundit, me qëllim parandalimin e kërcënimit të falimentimit kombëtar. Në atë kohë, ari i dërguar vlente 4.7 miliardë franga zvicerane.
Venezuela kishte nevojë për këtë ar për dy qëllime të ndryshme: së pari, ta përdorte si kolateral për kredi ndërkombëtare, dhe së dyti, ta shiste drejtpërdrejt për të siguruar monedhë të fortë. Këto transaksione ishin të domosdoshme për stabilizimin e ekonomisë në rënie të Venezuelës.
Zvicra si qendër ndërkombëtare e arit
Zgjedhja e Zvicrës si destinacioni i arit nuk ishte rastësore. Ky vend është njohur historikisht si një qendër ndërkombëtare për arin, ku kryhen operacione rafinimi dhe tregtie në shkallë globale. Kjo pozicion strategjik e Zvicrës e bëri atë një zgjedhje logjike për Venezuelën, edhe pse në kohën e atyre dërgesave, këto transaksione nuk raportohet se kanë shkelur regjimin e sanksioneve ndërkombëtare.
Falimentimi shtetëror pavarësisht përpjekjeve
Pavarësisht përpjekjeve të qeverisë Maduro për të siguruar likuiditet përmes dërgesave të arit në Zvicër, Venezuela u falimentua në vitin 2017, vetëm një vit pas dërgesës më të madhe të arit në atë vend. Ky falimentim shtetëror ngriti në dukje faktin se rezervat e arit nuk ishin të mjaftueshme për të parandaluar krizën ekonomike dhe financiare.
Venezuela nuk mundi më të përmbushte kërkesat e kreditorëve të saj, duke çuar në një faliment të vrojtuar në ekonominë ndërkombëtare. Sot, borxhi i jashtëm i Venezuelës vlerësohet në afërsisht 170 miliardë dollarë – një shumë që përfaqëson dyfishin e prodhimit ekonomik vjetor të vendit.
Ku përfundoi ari
Pas transportimit në Zvicër dhe shkrirjes, ari besohet se u dërgua drejt vendeve të tjera. Sipas raportimeve, Turqia thuhet se kishte blerë pjesë të konsiderueshme të këtij ari. Megjithëse këto transaksione nuk raportohen se kanë shkelur sanksione në atë kohë, situata ndryshoi dukshëm më vonë.
Sot, transaksione të ngjashme do të ishin pothuajse të pamundura, pasi Këshilli Federal zviceran ka ashpërsuar ndjeshëm rregullat për transaksionet financiare dhe tregtinë e metaleve të çmuara. Ky ndryshim në rregullime pasqyron reagimin ndërkombëtar ndaj situatës humanitare dhe ekonomike të Venezuelës.
Marrëdhëniet tregtare midis vendeve
Tregtia midis Venezuelës dhe Zvicrës është e parëndësishme sot, përveç periudhës 2012-2016 kur ndodhën dërgesat e arit. Aktualisht, Zvicra eksporton mallra në vlerë të vetëm 35.7 milionë frangash drejt Venezuelës, ndërsa importon mallra në vlerë prej 2.4 milionë frangash nga ky vend i Amerikës së Jugut. Kjo tregon se marrëdhëniet ekonomike midis dy vendeve janë praktikisht të parëndësishme në periudhën aktuale.