Më 19 prill 2013, Kosova dhe Serbia nënshkruan Marrëveshjen e parë të Brukselit për normalizimin e marrëdhënieve, në prani të shefjes së politikës së jashtme të BE-së, Catherine Ashton. Marrëveshja erdhi pas negociatash intensive dhe pasqyronte shpresën për një kapitull të ri në rajon, pas tensioneve dhe dhimbjes së pasluftës.
Catherine Ashton përgëzoi kryeministrat Hashim Thaçi dhe Ivica Daçiq për vendosmërinë dhe guximin e tyre. Ajo theksoi se marrëveshja përfaqësonte një hap larg nga e kaluara dhe më afër Evropës për të dy vendet. Hashim Thaçi e cilësoi atë si fillimin e një epoke të re të pajtimit dhe bashkëpunimit ndërshtetëror, që do të ndihmonte në shërimin e plagëve të rënda të së kaluarës, nëse zbatohej me urtësinë dhe mençurinë e duhur.
Pas 13 vjetësh, përparimi në zbatimin e marrëveshjes mbetet i kufizuar, veçanërisht në pikën kryesore të krijimit të Asociacionit të komunave me shumicë serbe në Kosovë. Gjykata Kushtetuese e Kosovës ka gjetur mospërputhje me Kushtetutën në disa parime, ndonëse ka lënë hapësirë për harmonizim. Në Prishtinë ekzistojnë rezerva për ndikimin e mundshëm të këtij asociacioni në funksionalitetin e shtetit, ndërsa Brukseli dhe Beogradi kanë këmbëngulur në themelimin e tij.
Ish-diplomati austriak Wolfgang Petritsch paralajmëron se bllokimi i dialogut ka pasoja më të menjëhershme për Kosovën sesa për Serbinë. Ai thekson se shtetet e brishta si Kosova janë më të ekspozuara ndaj krizave globale, si ato në Ukrainë dhe Iran. Sipas tij, një takim midis kryeministrit Albin Kurti dhe presidentit Aleksandër Vuçiq mund të zhvillohet në maj ose qershor.