Në 37-vjetorin e grevës së vitit 1989, minatorët e Trepçës kanë kujtuar ditët e vështira nën tokë, ku përballeshin me pluhur, errësirë dhe uri, por jo me mungesë vullneti për të mbrojtur Kushtetutën e vitit 1974 dhe të drejtat e tyre.
Rexhep Rrahmani, një nga pjesëmarrësit, deklaroi se qëllimi ishte i qartë: mbrojtja e Kushtetutës dhe e të drejtave. Ai lidh këtë grevë me krijimin e shtetit të Kosovës, që u finalizua me luftën çlirimtare.
Ajet Tahiri, ish-minator tjetër, tregoi se minatorët vepruan me lidhje të fortë mes tyre, pa ndihmë nga udhëheqësit. Pas heqjes së autonomisë së Kosovës nga Serbia dhe Millosheviqi, ata zgjodhën rrugën e grevës për të mbrojtur Kushtetutën.
Selim Selimi, që e përjetoi grevën nga afër, përmendi kushtet e rënda të punës, vonesat në paga dhe vendosmërinë e palëkundur. Minatorët ishin të përgatitur për sakrifica të mëdha dhe nuk kishin kthim prapa pas vendimit për të qëndruar nën tokë pa kushte minimale.
Solidariteti mes tyre dhe mbështetja e popullit u bënë faktorët kryesorë në këtë betejë për dinjitet dhe drejtësi.