Piktori Skënder Kamberi u nda nga jeta më 15 prill 2026, në moshën 87-vjeçare. Ai konsiderohet një nga piktorët më të rëndësishëm shqiptarë.
I lindur në Vlorë më 2 shkurt 1939, Kamberi mbaroi Liceun Artistik në vitin 1960 dhe u diplomua në Institutin e Lartë të Arteve në vitin 1965. Pas kthimit në vendlindje, bashkë me piktorin Nestor Jonuzi, ai dha kontribut në përhapjen e pikturës në qytet.
Disa veprat e tij ruhen në koleksionin e Galerisë Kombëtare të Arteve në Tiranë, ndërsa të tjerat gjenden te koleksionistë të artit. Arti i tij ka kaluar kufijtë shqiptarë me ekspozita në Egjipt, Francë, Angli, Turqi, Itali e Greqi.
Ndër veprat më të njohura përmenden:
- “Ndihma e shokut” (1966)
- “Betimi i Vrana Kontit” (1968)
- “Kthimi i nëndetëseve”
- “Buka e duarve tona” (1976)
- “Në Belvedere në Vjenë sikur pashë Skënderbenë” (1977)
- “Otranto, 1997”
- “Demostrata e bukës” (1971)
- “Fshati Kuç”
- Portreti i Sali Vranistit (1971)
- Portreti i Maro Pashos (1973)
Ministri i Turizmit, Kulturës dhe Sportit, Blendi Gonxhja, e cilësoi ndarjen nga jeta të Kamberit si humbje të madhe për kulturën kombëtare. Ai theksoi se piktori la një trashëgimi me mbi 1.400 vepra, duke përfshirë kompozime monumentale, portrete e peizazhe. Sipas ministrit, Kamberi ruajti integritetin artistik në periudha të ndryshme, nga realizmi socialist deri pas viteve ’90.
Përditësime
Donika Kamberi, vajza e piktorit Skënder Kamberi, tregon se babai i saj vizatoi skicën e fundit në shtratin e vdekjes, duke portretizuar mbesën e tij.
Homazhet dhe përcjellja funerale u mbajtën në Akademinë e Arteve.
- Studiuesi Agim Janina, piktori Vladimir Myrtezai dhe Abaz Hado dhanë citate të reja për stilin dhe kontributin e Kamberit.
- Kamberi integroi elementë kubizmi, ekspresionizmi dhe abstraksionizmi para viteve '90.