Sipas mendimtarit Giovanni Sartori, demokracia nuk garanton që populli të ketë gjithmonë të drejtë, por siguron të drejtën e qytetarëve për të gabuar. Megjithatë, kur gabimet ushqehen nga propaganda dhe degradimi i debatit publik, vetë sistemi hyn në krizë. Në kontekstin shqiptar, pas më shumë se një dekade në pushtet, qasja e qeverisjes ka ndryshuar rrënjësisht.
Ndonëse fillimisht u prezantua si një forcë antikonformiste që do të shembte kulturën e vjetër politike, pushteti aktual tani kërkon që shoqëria të përshtatet me sistemin e ndërtuar prej tij. Çdo skandal relativizohet, ndërsa zërat kritikë etiketohen dhe protestat paraqiten si komplot. Ky zhvillim ka shndërruar debatin politik në një përplasje të mirëfilltë kulturore.
Sot, beteja zhvillohet midis qytetarit që kërkon llogaridhënie dhe një pushteti që synon të normalizojë korrupsionin përmes kontrollit të narrativës. Siç theksohet, demokracitë rrëzohen rrallë përmes ngjarjeve të menjëhershme; ato konsumohen ngadalë kur qytetarët mësohen të bashkëjetojnë me pandëshkueshmërinë dhe mungesën e përgjegjësisë institucionale.