Rajoni i Himalajeve përballet me një rrezik në rritje nga përmbytjet akullnajore, të nxitura nga ndryshimet klimatike që përshpejtojnë shkrirjen e akullnajave dhe destabilizojnë terrenin malor. Ky paralajmërim vjen pas katastrofës së javës së kaluar në Nepal, ku shembja e një pjese të akullnajës pranë majës Langtang Lirung shkaktoi një rrëshqitje dheu që krijoi një valë përmbytjeje në lumin Trishuli. Numri i viktimave nga kjo ngjarje raportohet të ketë kaluar 1,000 persona.
Kani Vignaraya, ndihmëssekretare e përgjithshme e OKB-së dhe drejtoreshë rajonale për Azinë dhe Paqësorin në UNDP, deklaroi se popullsia në rrezik shkon në miliona. Ajo theksoi se përveç energjisë hidroelektrike, miliona njerëz që banojnë përgjatë brigjeve të lumenjve janë të ekspozuar ndaj rrezikut të bërjes së zonave të tyre praktikisht të pabanueshme. Sipas të dhënave të përditësuara nga UNDP në qershor, numri i liqeneve akullnajore potencialisht të rrezikshme është rritur ndjeshëm që nga viti 2020, kur ishin evidentuar 47 të tilla në Nepal, Kinë dhe Indi.
Ekspertët bëjnë dallimin mes rrëshqitjeve të dheut dhe akullit dhe përmbytjeve nga shpërthimi i liqeneve akullnajore, të njohura si GLOF. Këto të fundit ndodhin kur uji i shkrirë grumbullohet pas digave natyrore, të cilat mund të çahen për shkak të presionit. Vignaraya vëren se Nepali është vendi më i varur në rajon nga akullnajat për ujë dhe të ardhura ekonomike, duke e vendosur atë përballë zgjedhjeve të vështira. Përveç dëmeve në jetë njerëzore, UNDP raportoi se përmbytjet shkatërruan 15 hidrocentrale të mëdha që ndodheshin në fazën e ndërtimit, përveç atyre që ishin në funksion.
Ndonëse teknologjia mund të ndihmojë në mbrojtjen e infrastrukturës, zyrtarja e OKB-së theksoi se ngjarjet ekstreme, si ajo e javës së kaluar, mund të tejkalojnë çdo masë mbrojtëse, duke qenë se asnjë strukturë nuk do të kishte mundur të ndalonte valën e baltës dhe akullit.