Përmbytjet e fundit në Durrës më 6 janar 2026 dhe në Shkodër më 7 janar 2026 kanë ringjallur diskutimet për menaxhimin e infrastrukturës hidrike në Shqipëri. Sipas artikullit të gazetarit Ilir Demalia, të publikuar në media si Koha Jone, Java News, Shqiptarja.com dhe Gazeta Dita, këto ngjarje lidhen me ndërtimet e pakontrolluara që nga viti 1992.
Ndërtimet janë zhvilluar në zona të rrezikuara, si këneta, toka bujqësore, mbi hidrovore, kanale kulluese, pranë lumenjsh dhe në bregdet. Këto përfshijnë zaptime tokash publike dhe private, kasolle të shndërruara në ndërtesa më të mëdha, si dhe legalizime të tilla. Mungesa e planifikimit për kanalizime, ujëra të bardha dhe të zeza ka kontribuar në situatën aktuale.
Durrësi përshkruhet si qytet pa ujë të pijshëm të mjaftueshëm dhe i përmbytur, ndërkohë që Shkodra po përjeton të njëjtën problematikë. Autori identifikon një sistem bashkëpunimi midis politikës, biznesit, medias dhe krimeve, i cili ka favorizuar këto praktika për dekada.
Në sektorin e ujësjellësve dhe kanalizimeve, Shqipëria ka përfituar fonde të mëdha:
- Kredi dhe grante nga Banka Botërore për projektet e furnizimit me ujë dhe sanitarizimit, në disa faza që nga vitet 1990.
- Fonde nga BERZH për ndërmarrjet e ujësjellësit.
- Fonde nga Bashkimi Europian përmes programit IPA.
- Buxhete shtetërore të përsëritura çdo vit.
Sipas të dhënave të qeverive shqiptare dhe raporteve të KLSH, totali i alokuara arrin 1.5-2 miliardë dollarë në 30-35 vite, për ujë të pijshëm, kanalizime, mbrojtje nga përmbytjet dhe rehabilitim kanalesh. Artikulli ngre pyetjen se ku janë këto fonde, duke theksuar mungesën e rezultateve të dukshme në parandalimin e përmbytjeve.