Përmbytjet e rrëmbyeshme që goditën rajonin kufitar mes Nepal-Kinë më 26 gusht 2026 kanë rezultuar në humbje të mëdha njerëzore dhe dëme materiale. Sipas të dhënave të fundit zyrtare, numri i viktimave ka arritur në 1.130, ndërsa numri i të zhdukurve në mbarë rajonin është rreth 4.500. Në Nepal, autoritetet kanë raportuar 1.114 viktima dhe 3.916 persona të zhdukur, ndërsa në anën kineze janë konfirmuar 16 viktima dhe 546 të zhdukur.
Operacionet e kërkim-shpëtimit përqendrohen në zonat më të goditura, si distriktet Rasuwa dhe Nuwakot. Përpjekjet janë shtuar për të gjetur qindra punëtorë që dyshohet se kanë mbetur të bllokuar në tunele të mbushura me baltë përgjatë lumit Trishuli, në kuadër të projekteve hidroenergjetike. Autoritetet nepaleze kanë mobilizuar mbi 21.000 pjesëtarë të forcave të sigurisë, të cilëve u janë bashkuar ekipe ekspertësh nga India, Koreja e Jugut dhe Australia.
Analizat e Shërbimit Gjeologjik të SHBA-së (USGS) konfirmuan se aktiviteti sizmik me magnitudë 5.2, i regjistruar në orën 08:37 të ditës së fatkeqësisë, erdhi si pasojë e shembjes së akullnajave dhe rrëshqitjes së dheut, duke shkaktuar rrjedhje masive të baltës dhe mbeturinave. Përveç pasojave tragjike, agjencitë humanitare, përfshirë Gratë e OKB-së, theksojnë se fatkeqësia ka goditur rëndë grupet e cenueshme, duke kërkuar ndihmë urgjente për mijëra gra dhe vajza. Autoritetet po përballen me vështirësi të mëdha për shkak të shkatërrimit të infrastrukturës rrugore dhe motit të paqëndrueshëm.
Përditësime
Autoritetet konfirmuan zyrtarisht 1.019 viktima, nga të cilat 1.003 në Nepal dhe 16 në Kinë. Në listën e 4.462 personave të zhdukur figurojnë 844 shtetas të huaj. Ekipet e shpëtimit po përdorin pompa ajri në tunelet e hidrocentraleve, por hasën në dështim për të hyrë në një prej tyre. Tragjedia preku të paktën 11 projekte hidroenergjetike. Analizat pas ngjarjes identifikuan shenja paralajmëruese të akullnajës, përfshirë ndryshimin e ngjyrës dhe rritjen e prurjeve. Kryeministri i Nepalit deklaroi se do të kërkojë ngritjen e çështjes së ndryshimeve klimatike në arenën ndërkombëtare si shkaktar kryesor i kësaj katastrofe.
Bilanci i viktimave nga fatkeqësia u rrit në 1,130 persona, nga të cilët 1,114 në Nepal dhe 16 në Tibet. Ekipet e shpëtimit nxorën të gjallë 119 persona, mes tyre një shtetas britanik. Programi i Zhvillimit të OKB-së (UNDP) vlerësoi se janë krijuar rreth 2.2 milionë tonë mbetje dhe materiale të zhvendosura. Autoritetet nepaleze filluan mbledhjen e mostrave të ADN-së për identifikimin e trupave të paidentifikuar. Qeveria e Nepalit njoftoi zhvendosjen e fokusit operacional nga kërkim-shpëtimi drejt fazës së rehabilitimit dhe rindërtimit të zonave të prekura.
Autoritetet konfirmuan shpëtimin e 279 personave nga kantieret hidroelektrike, duke tejkaluar raportimet e mëparshme për 119 të mbijetuar. Nga këta, 74 janë burra dhe 44 gra, ndërsa identifikimi i pjesës tjetër vijon. Ndërkohë, numri i personave që dyshohet se ndodhen të bllokuar brenda tuneleve ka rënë në mbi 600.
Në Dhunge Bazaar, një shtëpi trekatëshe i mbijetoi përmbytjes falë ndërtimit të qëndrueshëm mbi themele shkëmbore. Pronari Chhatra Bahadur Pyakurel përshkroi orët e tmerrit gjatë fatkeqësisë, duke konfirmuar se pavarësisht rezistencës strukturore të godinës, dokumentet e rëndësishme familjare u shkatërruan plotësisht nga uji dhe balta.
Numri i viktimave nga përmbytjet është rritur në 1.225, pas raportimeve të fundit nga Nepali me 1.204 të vdekur dhe Tibet me 21 të vdekur. Autoritetet po kërkojnë për 4.757 persona që rezultojnë të zhdukur. Ekipe të specializuara nga Kina iu janë bashkuar operacioneve të shpëtimit, duke mbështetur autoritetet lokale. Ekipet e kërkimit po përqendrojnë përpjekjet e tyre te hidrocentrali Rasuvagadi, ku shpresojnë të gjejnë të gjallë 46 punëtorë të bllokuar në një hapësirë nëntokësore.