Lëvizja qytetare e njohur në opinionin publik si “revolucioni flamingo” vijon rezistencën për më shumë se 20 ditë, duke u shndërruar në një dukuri të rëndësishme shoqërore. Protestuesit mblidhen çdo mbrëmje në orën 19:00, duke artikuluar pakënaqësi që, sipas vëzhguesve, janë ndërtuar për vite me radhë jashtë kornizave të institucioneve tradicionale.
Sipas akademikut Artan Fuga, protesta nuk është një reagim i papritur, por shprehje e zemërimit të përforcuar në rrjetet sociale gjatë 5-6 viteve të fundit. Fuga argumenton se është konsoliduar bindja se pozita dhe opozita janë pjesë e një establishmenti të përbashkët që dominon prej dekadash jetën politike në vend.
Nga ana tjetër, politologu Blendi Kajsiu thekson se në shesh po bashkohen individë me ideologji të ndryshme, të cilët i bashkon refuzimi ndaj sistemit aktual. Kajsiu e cilëson këtë një krizë të thellë të modelit demokratik, ku pushteti dhe përfaqësimi politik janë privatizuar. Sipas tij, narrativa kryesore e lëvizjes është kërkesa për largimin e klasës së vjetër politike, duke kritikuar modelet e përfaqësuara nga Edi Rama dhe Sali Berisha.
Akademiku Fuga shton se në shoqërinë shqiptare po ndodh fenomeni sociologjik ku, në mungesë të rrotacionit që freskon elitat, qytetarët ndjejnë nevojën për të kërkuar ndryshim përmes rrugëve joparlamentare.