Gjykata Supreme e Kosovës e shpalli të palejuar ankesën e Blerim Isufajt kundër vendimit të Këshillit Prokurorial të Kosovës (KPK) për largimin e tij nga pozita udhëheqëse e kryeprokurorit të Prokurorisë Speciale. Në aktvendimin A.A.nr.40/2026, të nxjerrë më 27 tetor 2026, Gjykata arsyetoi se vendimi i KPK-së është akt administrativ dhe jo disiplinor. Për këtë arsye, ligjshmëria e tij mund të shqyrtohet në procedurën e konfliktit administrativ, para gjykatës kompetente.
Kolegji që mori vendimin përbëhej nga kryetarja Delushe Halimi dhe anëtarët Faton Ademi e Nenad Lazić. Sipas arsyetimit të Gjykatës, largimi nga një pozitë udhëheqëse nuk e bën vetvetiu vendimin disiplinor. KPK-ja ishte mbështetur në nenin 22, paragrafin 5, të Ligjit për Këshillin Prokurorial të Kosovës, pa konstatuar përgjegjësi disiplinore të Isufajt. Supremja, rrjedhimisht, nuk e shqyrtoi në themel ligjshmërinë e largimit.
KPK-ja e kishte marrë vendimin për largimin e Isufajt më 2 tetor 2026. Sipas Këshillit, arsyet përfshinin keqmenaxhimin e Prokurorisë Speciale, jokompetencën në ushtrimin e detyrës, dështimin në kryerjen e përgjegjësive udhëheqëse dhe mospërmbushjen e standardeve të performancës. KPK-ja kishte thënë se secila prej këtyre rrethanave përbënte më vete bazë ligjore për largimin. Vendimi nuk ia ndërpreu Isufajt funksionin si prokuror i shtetit; ai vazhdoi punën në Prokurorinë Speciale.
Në ankesën e paraqitur përmes avokatit Artan Qerkini, Isufaj kundërshtoi procedurën dhe bazën e vendimit. Ai pretendoi se vendimi ishte përgatitur para vendimmarrjes, se nuk iu dha mundësia të dëgjohej dhe se nuk mund të verifikoheshin kuorumi, përbërja dhe mënyra e votimit të Këshillit. Ai ngriti gjithashtu shqetësime për paanshmërinë dhe konfliktin e mundshëm të interesit.
Isufaj kundërshtoi përdorimin e vlerësimit të performancës, duke thënë se ai nuk kishte marrë formë përfundimtare dhe se nota “mjaftueshëm” nuk përbënte vlerësim negativ. Ai pretendoi se konstatimet për keqmenaxhim nuk mbështeteshin në fakte konkrete dhe se problemet e përmendura ishin sistemike, jo përgjegjësi personale. Në ankesë u përmendi edhe raporti i Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë (OSBE).
Isufaj i kërkoi Supremes ta ndryshonte vendimin dhe t’i lejonte të vazhdonte mandatin, ose, si alternativë, ta anulonte vendimin dhe ta kthente çështjen në KPK për rishqyrtim. Ai kërkoi edhe pezullimin e efekteve të vendimit deri në përfundimin e shqyrtimit. KPK-ja kundërshtoi kompetencën e Supremes dhe kërkoi që ankesa të shpallej e palejuar ose të refuzohej si e pabazuar.