Provinca veriore e Badakhshanit, e njohur si bastion i rezistencës gjatë viteve 1990, po shndërrohet sërish në një sfidë për qeverisjen e talibanëve. Rajoni, i cili kufizohet me Taxhikistanin, Kinën dhe Pakistanin, ka regjistruar një valë sulmesh gjatë javëve të fundit të nxitura nga pakënaqësitë lokale, tensionet etnike dhe konkurrenca për kontrollin e burimeve minerale si ari dhe argjendi.
Përshkallëzimi i situatës së sigurisë
Një prej incidenteve më të fundit ndodhi më 28 korrik, kur Zabihullah Amiri, drejtues i departamentit provincial të informacionit dhe kulturës, u vra nga persona të armatosur me motoçikleta. Përgjegjësinë për këtë sulm e mori grupi ekstremist Shteti Islamik – Khorasan (IS-K). Gjithashtu, më 17 korrik, grupi i ri opozitar Sipahiyan-e Mihan (Ushtarët e Frontit të Atdheut), nën udhëheqjen e dyshuar të ish-oficerit Qayum Malang, mori përkohësisht kontrollin e distriktit Yaftal-e Payeen. Përveç këtij grupi, Fronti Kombëtar i Rezistencës (NRF) dhe Fronti i Lirisë së Afganistanit (AFF) kanë ndërmarrë sulme në distriktet Yaftal-e Payeen, Zebak dhe Darayem.
Masat e talibanëve dhe pakënaqësia sociale
Në përgjigje të këtyre sulmeve, talibanët kanë vendosur kontrolle të rrepta, duke përfshirë postblloqe të shumta, verifikimin e pajisjeve telefonike të banorëve dhe patrullime të natës në banesa. Sipas dëshmive të banorëve, është vërejtur një zëvendësim i forcave lokale me njësi që flasin gjuhën pashto, duke rritur tensionet në provincën ku mbizotëron popullsia taxhike.
Sipas ish-këshilltarit të ushtrisë amerikane, Ted Callahan, edhe pse sulmet po krijojnë vështirësi, ato nuk konsiderohen si kërcënim i menjëhershëm për pushtetin kombëtar të talibanëve. Pakënaqësia është thelluar edhe për shkak të ndalimit të kultivimit të opiumit nga ana e talibanëve në vitin 2022, vendim i cili shkaktoi protesta të dhunshme në vitin 2024, ku humbën jetën disa banorë gjatë përplasjeve me forcat e sigurisë.