Lorenc Vangjeli krahason Edi Ramën, Ahmet Zogun, Enver Hoxhën dhe Sali Berishën në një koment të botuar më 22 tetor 2026 në disa media shqiptare. Shkrimi trajton tiparet që autori u atribuon katër drejtuesve dhe mënyrën si, sipas tij, pasojat e largimit të tyre kanë ndikuar në vend.
Vangjeli u atribuon katër figurave prirje për përqendrim të pushtetit, bindje për madhështinë personale dhe mungesë empatie. Sipas tij, në fund të karrierës ata kanë qenë të vetmuar, të braktisur nga miqtë e vjetër dhe të rrethuar nga njerëz që autori i përshkruan si servilë. Ai shkruan se të katërt e kanë parë atdheun si të përsosur kur ishin në krye dhe kanë besuar se pas largimit të tyre do të vinte një krizë e rëndë.
Komenti përshkruan edhe mënyrën si, sipas autorit, drejtuesit ia kanë atribuar njëri-tjetrit përgjegjësinë për dështimet: Hoxha fajësonte Zogun, Berisha Hoxhën, ndërsa Rama, sipas Vangjelit, ia ngarkon përgjegjësinë Sali Berishës. Autori e lidh këtë përplasje me radikalizimin e shoqërisë dhe krijimin e dy kampeve që, në vlerësimin e tij, janë kthyer në armiq më shumë se në kundërshtarë.
Vangjeli argumenton se politikanët kujtohen kryesisht për mënyrën si përfundon pushteti i tyre, jo vetëm për ardhjen apo administrimin e tij. Ai shkruan se Zogu mbahet mend për largimin pa rezistencë personale pak orë para pushtimit italian, ndërsa përpjekjet e tij për modernizimin dhe bashkimin e vendit marrin më pak vëmendje.
Për Hoxhën, autori përmend orientimin e komunistëve shqiptarë në anën e aleatëve antifashistë gjatë Luftës së Dytë Botërore, zhvillimin e vendit në vitet e para pas çlirimit dhe përpjekjet për modernizim. Sipas shkrimit, këto aspekte u lanë në hije nga represioni, lufta e klasave, varfëria dhe izolimi. Vangjeli e përshkruan stabilitetin e asaj periudhe si të brishtë, për shkak të mungesës së standardeve demokratike.
Në pjesën e publikuar, autori parashikon se pas largimit të supozuar të Ramës mund të pasojnë kriza politike, institucionale, morale dhe ekonomike. Ky është vlerësim për të ardhmen, jo njoftim për një largim të caktuar.