Ali Larijani, kreu i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare të Iranit, u vra në një sulm izraelit. Analiza e The Guardian vlerëson se kjo vrasje mund të përbëjë humbje me pasoja më të thella sesa vdekja e Udhëheqësit Suprem Ali Khamenei në fillim të luftës.
Rëndësia e Larijanit nuk kufizohej në rol institucional. Ai ishte një nga politikanët e paktë që lidhte nivele të shumëfishta pushteti: nga Garda Revolucionare te udhëheqja politike dhe nga sistemi i brendshëm te aktorët ndërkombëtarë si Kina dhe Rusia.
Ndërmjetës i pazëvendësueshëm
Ndryshe nga Khamenei, pushteti i të cilit ishte absolut, por më i centralizuar dhe simbolik, Larijani funksiononte si qendër mirëkuptimi dhe ekuilibri. Ai kishte besimin e establishmentit ushtarak dhe mbante kanale me forca pragmatike e të moderuara. Kjo cilësi e bëri të pazëvendësueshëm në periudhë presioni të brendshëm dhe të jashtëm.
Pasojat gjeopolitike
Humbja e tij është e rëndësishme për skenarë tranzicioni. Larijani mund të vepronte si urë në negociata ose ndryshim të kontrolluar politik. Vrasja eliminoi këtë mundësi dhe kufizoi menaxhimin fleksibël të krizave.
Në Këshillin Suprem të Sigurisë Kombëtare, ai lidhte ushtrinë me udhëheqjen politike, veçanërisht pas konflikteve të fundit. Ishte arkitekt i strategjisë iraniane dhe përcillës i mesazheve të besueshme brenda vendit dhe në vendet e Gjirit. Vrasja lë boshllëk jo vetëm institucional, por edhe funksional për Iranin.