Iniciativa e të Rinjve për të Drejtat e Njeriut (YIHR) ka publikuar raportin e saj të katërt vjetor, të titulluar “Gjendja e mohimit”, i cili analizon përballjen e Serbisë me të kaluarën e konflikteve të viteve ’90. Sipas dokumentit, gjatë vitit 2025 janë regjistruar të paktën 110 raste ku zyrtarë, institucione dhe aktorë publikë kanë mohuar ose relativizuar krimet e luftës.
Raporti detajon se rreth 60 raste kanë pasur si fokus glorifikimin e personave të dënuar për krime lufte, ndërsa 50 raste të tjera janë përqendruar te mohimi i masakrave. Ndër krimet që mohohen më shpesh përmenden:
• Gjenocidi në Srebrenicë (30 raste të dokumentuara).
• Masakra e Reçakut në Kosovë.
• Rrethimi i Sarajevës.
• Ekzistenca e kampeve në Prijedor.
• Varrezat masive në Batajnicë, ku u fshehën trupat e viktimave nga Kosova.
Sipas YIHR-së, glorifikimi i kriminelëve, siç është rasti i Ratko Mladiqit, është i pranishëm te përfaqësuesit e shtetit, partitë politike, disa media, qarqe fetare dhe komuniteti akademik. Si një precedent shqetësues, organizata ka veçuar varrimin me nderime të larta shtetërore dhe ushtarake të gjeneralit të pensionuar të ish-Ushtrisë së Jugosllavisë, Nebojsha Pavkoviq, në “Rrugicën e Qytetarëve të Merituar” në Beograd.
Drejtoresha e YIHR-së, Sofija Todoroviq, theksoi se mohimi i krimeve është shndërruar në një mjet politik që nxit nacionalizmin dhe ndarjet. Raporti shton se ky proces ndikohet nga bllokadat institucionale, kundërshtimi i vendimeve të gjykatave ndërkombëtare dhe pengimi i bashkëpunimit me organet e drejtësisë për krimet e luftës.