Ylli Pata, në analizën e tij të publikuar më 23 mars 2026, diskuton pasojat politike të protestës së Partisë Demokratike të zhvilluar më 22 marsin në Tiranë.
Protesta kishte gjeneruar pritshmëri të mëdha për disa arsye. Ishte ngjarja e parë e këtij lloji pas votimit të 12 marsit në Kuvend për rastin Balluku, për të cilin opozita e udhëhequr nga Sali Berisha ka zhvilluar betejë që nga fundi i vitit 2025. Pritshmëritë lidheshin me mundësinë e një përmbysjeje politike pas zgjedhjeve të parashikuara për 11 maj 2025. Gjithashtu, ekzistonte një ngërç mes mazhorancës dhe kancelarive europiane, kryesisht Gjermanisë, që opozita e përdori si simbolikë politike.
Sipas Patës, Partia Demokratike kishte mundësinë të përgatisë një protokoll komunikimi publik të strukturuar, të përcillte mesazhe të forta politike, propozime konkrete dhe afate për kërkesat e saj. Kjo do ta vendoste PD-në në rolin e udhëheqëse të opozitës anti-PS, duke nisur një tranzicion drejt një alternative politike të re.
Megjithatë, Sali Berisha zgjodhi strategjinë e një "demonstrate" kaotike, ku vendin e mesazheve politike e zuri shpërndarja e shisheve me benzinë të lidhura me kuti kineze të mbushura me barut. Itinerari ishte i paorganizuar, me zëvendësimin e çdo plani paraprak nga veprime të rastësishme kundër shënjestrash të lëvizshme.
Arsyeja kryesore ishte mungesa e përgjigjes popullore të mjaftueshme. Pjesëmarrja rezultoi më e vogël se në protesta të mëparshme, pavarësisht investimit të lartë në një datë sfiduese. Kjo nuk justifikoi mbajtjen e një tubimi me mesazhe bindëse. Për më tepër, shqiptarët nuk i kanë besuar narrativës së Partisë Demokratike në rastin Balluku.