Transferimi i 300 të burgosurve nga Danimarka në Qendrën e Paraburgimit në Gjilan pritet të nisë gjatë vitit 2027, në kuadër të marrëveshjes mes Kosovës dhe Danimarkës. Këtë e tha drejtoresha ekzekutive e Qendrës Kosovare për Rehabilitimin e të Mbijetuarve të Torturës (QKRMT), Feride Rushiti, gjatë një konference ndërkombëtare në Prishtinë, më 29 tetor.
Rushiti tha se marrëveshja hyri në fuqi në qershor të vitit 2024 dhe ka nisur së zbatuari, ndërsa transferimi pritet të fillojë në vitin 2027. Sipas saj, të burgosurit do të vendosen në Gjilan. Reporteri.net dhe Telegrafi raportuan se ata do të jenë nën administrimin e Shërbimit Korrektues të Kosovës.
Zëvendësministri i parë i Drejtësisë, Genc Nimoni, tha se zbatimi kërkon përgatitjen e infrastrukturës, personel profesional dhe organizim të përshtatshëm, përtej vënies në funksion të institucionit korrektues. Ai shtoi se ratifikimi i marrëveshjes nga Kuvendi i Kosovës ka krijuar bazën e bashkëpunimit dhe se gjatë zbatimit duhet të respektohen të drejtat e njeriut.
Konferenca e organizuar nga QKRMT-ja trajtoi sfidat ligjore, përgjegjësitë institucionale dhe çështjet praktike të marrëveshjes, përfshirë kapacitetet e burgjeve dhe mbikëqyrjen e institucioneve korrektuese.
Shqetësimet për juridiksionin dhe hetimet
Në diskutimin për kornizën ligjore, drejtoresha juridike e organizatës daneze DIGNITY, Therese Maria Rytter, foli për përvojat me marrëveshje të ngjashme ndërkombëtare. Ajo tha se disa marrëveshje të tilla kanë përfunduar ose janë braktisur dhe se kostot e përfitimet nuk ndahen në mënyrë të barabartë. Sipas saj, barrën kryesore mund ta mbajnë personat e privuar nga liria.
Rytter ngriti gjithashtu çështjen e juridiksionit dhe përgjegjësive të dy shteteve. Ajo tha se Danimarka ka juridiksion për ekzekutimin e dënimeve, ndërsa Kosova ka juridiksion territorial. Sipas saj, kjo ndarje ngre pyetje për përgjegjësinë e hetimit në rastet e keqtrajtimit, dhunës ose vdekjes në burg.
Ajo iu referua edhe përvojës së Norvegjisë me marrëveshjen e saj të mëparshme me Holandën, duke thënë se paqartësitë për kompetencat hetimore mund të vështirësojnë përmbushjen e detyrimeve për të drejtat e njeriut.