Në analizën e tij, Arben Fetoshi, drejtues i institutit Octopus, vlerëson se presidenti serb Aleksandër Vuçiq shfrytëzoi foltoren e Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara për ta paraqitur Serbinë si viktimë të rendit ndërkombëtar. Sipas Fetoshit, përmes këtij fjalimi, Vuçiq tentoi të zhvendosë përgjegjësinë për luftërat e viteve '90, duke e cilësuar ndërhyrjen e NATO-s në vitin 1999 si një precedent që shkatërroi rendin global.
Sipas analizës, Vuçiq ndërlidhi Kosovën e periudhës 1999–2008 me zhvillimet aktuale në Ukrainë, duke tentuar të përligjë agresionin e Vladimir Putinit. Fetoshi thekson se ky narracion shmang me qëllim faktet e dokumentuara nga Tribunali Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë (ICTY) lidhur me gjenocidin, spastrimin etnik dhe krimet e kryera nga zyrtarët serbë, përfshirë ato në procesin kundër Slobodan Millosheviqit.
Një tjetër element i analizuar është raporti i Vuçiqit me Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Sipas Fetoshit, presidenti serb u përpoq të krijonte një ndarje duke kritikuar administratën e ish-presidentit Bill Clinton dhe duke shprehur lavdërime për ish-presidentin Donald Trump. Për më tepër, Fetoshi e cilëson si të pasinqertë pretendimin e Serbisë për neutralitet, duke e lidhur këtë qëndrim me rreshtimin strategjik të vendit drejt Rusisë dhe Kinës.
Në lidhje me akuzat e Vuçiqit ndaj Kroacisë për "ringritje të nazizmit", Fetoshi vlerëson se këto janë përpjekje për viktimizim përmes përdorimit selektiv të historisë, të cilat u kundërshtuan menjëherë nga kryeministri kroat Andrej Plenkoviq. Analiza përfundon duke lidhur këto retorika me konceptin e "Botës Serbe", si një projekt i transformuar nacionalist që shmang përballjen me trashëgiminë politike të periudhës së Millosheviqit.