Në shkrimin e tij të datës 5 gusht 2026, Ben Blushi argumenton nevojën për një qasje të re ndaj ndarjes territoriale të Shqipërisë. Duke e krahasuar procesin e zhvendosjes së banorëve nga zonat rurale drejt qyteteve me zhdukjen e qendrave të lashta, si Butrinti, Apollonia apo Bylisi, autori thekson se faktorët ekonomikë janë shtysë kryesore për lëvizjen e popullsisë. Sipas tij, largimi i qytetarëve nga zona si Kukësi, Erseka apo Skrapari është një proces që e bën të vështirë mbijetesën e bashkive aktuale.
Kritika dhe propozimet për ndarje
Ben Blushi rikujton nismën e tij të vitit 2004, kur gjatë detyrës si Ministër i Pushtetit Vendor dhe Decentralizimit, i propozoi Parlamentit reduktimin e numrit të komunave dhe bashkive nga 375 në rreth 120 njësi. Ai shprehet se ky projekt u neglizhua nga drejtuesit politikë të kohës. Sipas tij, reforma e vitit 2015 e vuri vendin në një sistem më rentabël, por sfida e falimentimit të bashkive mbetet ende e pranishme.
Rigrupimi mbi bazën e gjeografisë
Autori vë në dyshim perceptimin tradicional se Shqipëria është e ndarë administrativisht dhe gjeografikisht në mënyrë të drejtpërdrejtë midis jugut dhe veriut. Ai argumenton se disa qytete të jugut, si Korça apo Gjirokastra, janë më malore ose më të larta mbi nivelin e detit sesa qytete të veriut si Shkodra apo Puka. Për këto arsye, Blushi sugjeron se ndarja territoriale nuk duhet të ndjekë vetëm logjikën e "peshkut të madh që ha të voglin", por duhet të synojë një rigrupim më funksional të njësive të mbetura, duke kapërcyer ndasitë tradicionale gjeografike.