Për bletarët në Gaza, rikthimi në aktivitet pas më shumë se dy vitesh luftë paraqet një sfidë të jashtëzakonshme. Shkatërrimi i gjerë i tokave bujqësore dhe mungesa e kushteve natyrore kanë detyruar prodhuesit të kërkojnë mënyra alternative për të ruajtur kolonitë e bletëve.
Sipas Rateb Sammour, inxhinier bujqësor dhe bletar, sektori i bletarisë numëronte rreth 30 mijë koshere përpara konfliktit. Sot, në mungesë të qasjes në zonat bujqësore dhe shkatërrimit të pajisjeve, bletarët përballen me pasiguri të thellë ekonomike. Shumë prej tyre janë detyruar të vendosin kosheret në çatitë e ndërtesave të dëmtuara, larg hapësirave të gjelbëruara.
Ibrahim al-Dabba, një prej bletarëve që po përpiqet të rinisë punën e trashëguar brez pas brezi, tregon për vështirësitë në sigurimin e pajisjeve dhe materialeve të domosdoshme. “Bletët kanë nevojë për pemë, ne po rrisim bletë midis rrënojave”, u shpreh ai. Në zona ku burimet natyrore janë thuajse të zhdukura, bletarët po mbështeten te shtesat me sheqer për të siguruar mbijetesën e kolonive.
Situata mbetet kritike, pasi pas armëpushimit të tetorit të kaluar, kthimi në profesion është vështirësuar nga ndalimi i hyrjes në disa zona bujqësore dhe mungesa e infrastrukturës minimale. Bletari al-Dabba theksoi se pas kthimit, ai nuk gjeti pothuajse asgjë nga çfarë kishte pasur më parë. Ky sektor, që dikur shërbente si burim kryesor i të ardhurave për shumë familje, tani po lufton për të mbajtur gjallë prodhimin vendas në një mjedis të dëmtuar rëndë nga lufta.