Fatmir Mediu ka publikuar artikullin me titull "Ideja e Shqipërisë me Integrimin e Pjesshëm në BE dhe irrelevancës kombëtare dhe strategjike", botuar më 1 mars 2026 në media si Koha Jone, Gazeta Shqiptare dhe Balkan Web.
Ai reagon ndaj artikullit të Edi Ramës dhe Aleksandër Vuçiç në gazetën gjermane Frankfurter Allgemeine Zeitung, duke e cilësuar si shenjë të dominimit të pushtetit korruptiv mbi të ardhmen europiane të shqiptarëve.
Mediu pyet nëse pranimi i një statusi të nivelit të dytë është zgjedhje e pushtetit të Ramës apo e shqiptarëve dhe rendit pesë pika kryesore:
- Nuk ka shqiptar që do të besonte se fatin e shqiptarëve në Europë do ta përcaktonte Vuçiç dhe Serbia.
- Sharlatanizmi politik kërkon të shfaqet si pragmatizëm për t’i shërbyer pushtetit dhe parasë.
- Vendosja në krah të Vuçiçit është shtrembërim i interesave euroatlantike të shqiptarëve si komb dhe dëm për forcimin e NATO-s në rajon përballë kërcënimeve të Rusisë, Kinës dhe aleatit të tyre Serbisë.
- Rama nuk ka kuptuar se për shqiptarët BE-ja nuk është vetëm treg i përbashkët, por edhe politikë e jashtme dhe e sigurisë në linjë me BE-në, të cilën Serbia nuk e pranon për shkak të interesave pro-ruse.
- Krijimi i një caveat për anëtarësimin e Serbisë në BE me të njëjtin status si Shqipëria hap rrugë interesave ruse dhe kineze kundër BE-së dhe NATO-s.
Sipas Mediut, Rama nuk surpr zon asgjë me marrëdhëniet e tij me Vuçiçin, duke u përpjekur të njësojë politikën e jashtme dhe të sigurisë të Shqipërisë me atë të Serbisë, politika që është kundër Kosovës dhe shqiptarëve. Thirrjet patriotike të Ramës janë demagogji për të mbuluar marrëdhënie private mes liderëve, jo ato shtetërore mes Shqipërisë si anëtare e NATO-s dhe vendeve anëtare të NATO-s e BE-së në Ballkan.
Përditësime
Edi Rama dhe Aleksandër Vuçiç propozojnë hyrje graduale në tregun e përbashkët evropian dhe hapësirën Schengen pa anëtarësim të plotë ose fuqi vendimmarrëse.
Shqipëria ka reforma të avancuara, është anëtare e NATO-s, orientim pro-perëndimor dhe horizont anëtarësimi në BE rreth 2030-ës.
Serbia balancon midis BE-së, Rusias dhe Kinës; refuzon sanksione ndaj Rusisë për Ukrainën; solidarizohet me Sirinë, Venezuelën dhe Iranin; ushtron presion ndaj Kosovës, Bosnjës dhe Malit të Zi; posedon armatosje të madhe.