Gjykata Supreme Federale e Zvicrës refuzoi ankesën e një çifti nga Kosova kundër mosrinovimit të lejeve të qëndrimit, duke lënë në fuqi vendimin e autoriteteve të Kantonit të Cyrihut për largimin e tyre. Bashkëshortët jetojnë në Zvicër që nga viti 1998. Aktgjykimi, me numër reference 2C_256/2026, u dha më 21 gusht 2026.
Sipas dokumenteve gjyqësore, çifti ka përfituar ndihmë sociale për rreth 24 vjet. Nga viti 2015 deri në shtator 2024, ndihmat arritën në 341.908,50 franga zvicerane. Burri, i lindur më 1963, kishte punuar rreth tre vjet në tregun e rregullt të punës. Gjykata e vlerësoi të aftë për punë të lehta fizike, pavarësisht problemeve shëndetësore. Bashkëshortja, e lindur më 1965 dhe me problem të lindur me shikimin, kishte bërë një provë pesëditore pune si pastruese në vitin 2010.
Çifti kishte mbërritur në Zvicër me dy fëmijët dhe kishte kërkuar azil. Kërkesa u refuzua në vitin 1999, ndërsa në vitin 2001 familjes iu mundësua qëndrimi i përkohshëm, pasi largimi u vlerësua i paarsyeshëm në atë kohë. Në vitin 2013, bashkëshortët morën leje qëndrimi për arsye të veçanta humanitare. Lejet u vazhduan disa herë. Fëmijët e tyre fituan shtetësinë zvicerane në vitet 2007 dhe 2008.
Gjykata vlerësoi se problemet shëndetësore nuk e shpjegonin plotësisht mungesën e integrimit në tregun e punës. Sipas burimeve, nuk ishin dëshmuar përpjekje të mjaftueshme për gjetjen e punës dhe bashkëshortja nuk kishte mësuar gjermanisht. Gjykata konstatoi gjithashtu se çifti nuk kishte krijuar lidhje të konsiderueshme me popullsinë vendase. Fëmijët, nipërit, mbesat dhe familjarët e tjerë në Zvicër nuk u konsideruan arsye të mjaftueshme për vazhdimin e lejeve, pasi nuk u dëshmua një marrëdhënie e veçantë varësie mes prindërve dhe fëmijëve të rritur.
Zyra e Migracionit e Kantonit të Cyrihut vendosi në shtator 2024 të mos ua vazhdonte lejet dhe urdhëroi largimin e çiftit nga Zvicra dhe zona Shengen. Bashkëshortët e kundërshtuan vendimin në instancat kantonale dhe më pas në Gjykatën Supreme Federale, duke u mbështetur, ndër të tjera, te kohëzgjatja e qëndrimit dhe e drejta për respektimin e jetës private e familjare.
Gjykata vlerësoi se kthimi në Kosovë ishte i mundshëm, pasi bashkëshortët flasin shqip, kanë familjarë atje dhe i njohin kushtet shoqërore e kulturore. Bota Sot raporton se gjykata mori parasysh edhe mundësinë e trajtimit mjekësor në Kosovë dhe mbështetjen financiare nga familjarët. Ajo përfundoi se interesi publik për përfundimin e qëndrimit mbizotëronte ndaj interesit personal të çiftit. Sipas Bota Sot, bashkëshortët u ngarkuan edhe me 1.000 franga shpenzime gjyqësore.