Sektori i manifakturës së veshjeve dhe këpucëve në Shqipëri po kalon një periudhë tkurrjeje të vazhdueshme, duke u përballur me sfida që po vënë në rrezik mbijetesën e shumë sipërmarrjeve. Për të katërtin vit radhazi, ky sektor ka humbur terren si pasojë e një ndërthurjeje faktorësh, ku kryesorët janë rënia e vlerës së euros, rritja e pagave dhe mungesa e fuqisë punëtore.
Treguesit ekonomikë dhe punësimi
Në gjysmën e parë të vitit 2026, eksportet e tekstileve dhe këpucëve regjistruan rënie përkatësisht me 6.6% dhe 7.3%. Sipas të dhënave të INSTAT, prodhimi në këtë sektor ra me 5% në vitin 2025, pas rënieve prej 6.6% në vitin 2024 dhe 0.8% në vitin 2023. Kjo tendencë negative ka ndikuar drejtpërdrejt tregun e punës. Ndërsa INSTAT raportoi 40 mijë të punësuar në vitin 2024, Shoqata e Manifakturës Shqiptare, përmes kryetarit Florian Zekja, vëren se numri i të punësuarve ka rënë në 25 mijë nga 65 mijë që ishin në vitin 2022.
Faktorët e krizës
Bizneset, që operojnë kryesisht me material porositësi (fason), ndodhen nën presion të dyfishtë. Zhvleftësimi i euros kundrejt lekut ka ulur të ardhurat reale të eksportuesve, ndërkohë që kostot operative, përfshirë pagat, mbulohen në monedhën vendase. Sipërmarrësi Gjergj Leqejza thekson se kur kostoja e punës në Shqipëri i afrohet niveleve të vendeve të tjera, kompanitë detyrohen të zhvendosin prodhimin në tregje më të lira, si Uzbekistani apo vende të Lindjes së Mesme.
Ndërkohë, biznesmeni Edi Teli vëren se vështirësitë janë shtuar për shkak se të gjitha të ardhurat arkëtohen në valutë, ndërsa shpenzimet kryhen në lekë. Sektori po kërkon rishikimin e tarifave doganore dhe lehtësira për të kaluar drejt ciklit të plotë të prodhimit, me qëllim ruajtjen e konkurrueshmërisë përballë rënies globale të kërkesës dhe pasigurisë së tregjeve ndërkombëtare.