Deputetja e Lidhjes Demokratike të Kosovës, Vjosa Osmani, kërkoi reagim shoqëror dhe institucional ndaj dhunës kundër grave, gjatë një seance të jashtëzakonshme të Kuvendit të Kosovës, të mbajtur pas vrasjes së Arlinda Zekajt. Ajo tha se letra e lënë nga viktima duhet të shërbejë si thirrje për reflektim dhe se dhuna nuk nis në çastin e vrasjes, por mund të paraprihet nga kontrolli, kërcënimet, fyerjet dhe normalizimi i sjelljeve të dhunshme.
Osmani e përshkroi vrasjen si aktin e fundit të një procesi që mund të nisë kur një burrë mendon se ka të drejtë të kontrollojë jetën e një gruaje, e sheh refuzimin si fyerje ose largimin e saj si sfidë ndaj autoritetit të vet. Ajo tha se përgjegjësia nuk kufizohet te personi që ushtron dhunë, por lidhet edhe me qëndrimet shoqërore që e justifikojnë atë dhe me reagimin e institucioneve.
Në fjalimin e saj, Osmani paralajmëroi për pasojat e gjuhës së urrejtjes, fyerjeve dhe sulmeve publike ndaj grave kur ato përsëriten pa reagim ose pasoja. Sipas saj, kjo mund të krijojë një mjedis ku poshtërimi dhe kërcënimet trajtohen si sjellje të zakonshme dhe agresori ndihet i lirë ta përshkallëzojë dhunën. Ajo kundërshtoi trajtimin e dhunës si çështje private dhe tha se ajo nuk duhet të justifikohet apo të relativizohet.
Osmani kërkoi gjithashtu përgjegjësi institucionale dhe masa më të ashpra. Ajo tha se shteti nuk duhet të qëndrojë si spektator dhe se Kuvendi duhet të mbajë përgjegjës ata që nuk i përmbushin detyrat e tyre, pa dallime partiake. Sipas saj, veprat e dhunës në familje dhe dhunës me bazë gjinore duhet të kenë dënim të njëjtë me terrorizmin, pasi gratë që përjetojnë dhunë përjetojnë terror çdo ditë.
Ajo i cilësoi dënimet aktuale tepër të lehta dhe kritikoi faktin se, sipas saj, gjykatat nuk i shqiptojnë as ato. Osmani paralajmëroi se mungesa e llogaridhënies dhe e reagimit mund të kontribuojë në vazhdimin e dhunës.