Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, deklaroi se aleanca nuk do të lejojë krijimin e një vakumi sigurie në Ballkanin Perëndimor. Ai theksoi se misioni paqeruajtës KFOR në Kosovë do të mbetet i fuqishëm dhe i aftë për të përmbushur mandatin e tij. Deklaratat u bënë gjatë vizitës së tij në Shkup, ku foli për rolin e Maqedonisë së Veriut në kuadër të aleancës.
Rutte vlerësoi stabilitetin në Ballkanin Perëndimor si çështje me rëndësi strategjike për NATO-n. Ai falënderoi autoritetet e Shkupit për mbështetjen e vazhdueshme ndaj KFOR-it, duke thënë se ky mision vazhdon të luajë rol themelor në mbështetje të sigurisë së qëndrueshme për të gjithë banorët e Kosovës. "Ne do të vazhdojmë të sigurohemi që KFOR-i të mbetet i fuqishëm dhe i aftë për të përmbushur misionin", u shpreh ai, duke nënvizuar bashkëpunimin mes aleatëve si thelbësor për sigurinë e përbashkët.
Historia dhe statusi aktual i KFOR-it
Misioni KFOR u vendos në Kosovë në qershor të vitit 1999, pas përfundimit të luftës, me qëllim krijimin e një mjedisi të sigurt dhe parandalimin e rikthimit të dhunës. Ai është operacioni më jetëgjatë dhe një nga më të mëdhenjtë aktivë të NATO-s. Fillimisht numëronte mbi 50.000 trupa, ndërsa sot ka rreth 4.700 ushtarë.
KFOR-i ka bërë të ditur se forca e tij rishikohet dhe përshtatet periodikisht, në përputhje me zhvillimet në terren, për të mbetur e përshtatshme për mandatin. Aktualisht, nuk parashikohen ndryshime të rëndësishme. Në përgjigje ndaj thirrjeve në rrjete sociale nga qytetarë serbë, që i kërkonin Iranit të godasë bazën amerikane në Kosovë, misioni ritheksoi se forca dhe qëndrimi i tij rishikohen sipas rrethanave.
Kontributet kryesore
- SHBA: rreth 590-600 trupa.
- Italia: mbi 900 trupa.
- Totali: rreth 4.600-4.700 ushtarë.
Përditësime
KFOR ka 4.767 trupa nga 33 vende, numër më i saktë se ~4.700 të raportuar më parë. Gati gjysma e trupave vijnë nga Italia, SHBA, Hungaria dhe Turqia. Ndërsa diskutohet rishikimi i angazhimit amerikan në misionet NATO, Pentagoni konfirmoi se nuk ka ndryshim në KFOR. Përgjegjësitë specifike përfshijnë sigurinë e kufirit tokësor me Serbinë dhe krijimin e një mjedisi të sigurt, veçanërisht në veri, për shkak të mungesës së njohjes nga Serbia.