Samanda Toçka, 22 vjeçe, foli në Grida Duma Podcast për familjen e shpërndarë nëpër botë, vështirësitë ekonomike dhe zhgënjimin e një brezi që kërkon të ndërtojë të ardhmen në Shqipëri. Ajo foli edhe për protestat dhe kërkesën e të rinjve për më shumë mundësi dhe një jetë më të mirë.
“Ne nuk duam të djegim asgjë! Ne nuk na kanë dëgjuar!”, tha Toçka, duke përshkruar revoltën e të rinjve që protestojnë. Ajo kundërshtoi djegien e pronës dhe tha se brezi i saj kërkon të dëgjohet.
Toçka tregoi se përballon jetesën në Tiranë me një pagë prej 500 mijë lekësh të vjetra, nga të cilat 400 mijë i shkojnë për qiranë. “Punoj shtatë ditë në javë! Nuk takoja dot familjen”, tha ajo. Toçka pyeti se si mund të blejë një apartament një i ri me këto të ardhura.
Ajo foli gjithashtu për zhgënjimin pas përpjekjeve për të gjetur punë në administratë. Sipas saj, njohjet personale shpesh duket se vlejnë më shumë se diploma.
“Jam 22 vjeç, nuk e di si formohet një qeveri! Asgjë nuk është e padukshme!”, tha Toçka, duke përcjellë mesazhin e një brezi që kërkon të dëgjohet. Rrëfimi i saj përfshiu edhe ëndrrat e parealizuara dhe dëshirën për të mos u detyruar të largohet nga vendi.
Ajo foli për vështirësitë e jetesës dhe për pyetjen se si mund të sigurojë një të ri një apartament me të ardhurat e përmendura. Sipas rrëfimit të saj, puna shtatë ditë në javë e pengonte të takohej me familjen. Toçka përshkroi edhe zhgënjimin e saj lidhur me mundësitë për punësim në administratë, ku, sipas saj, njohjet personale mund të kenë më shumë peshë se diploma.