Serbia përkujtoi të dielën, më 1 nëntor 2026, dyvjetorin e shembjes së strehës së stacionit hekurudhor në Novi Sad, ku humbën jetën 16 persona. Qytetarët mbajtën 16 minuta heshtje në orën 11:52, ndërsa studentët udhëhoqën marshime të heshtura drejt stacionit dhe mbanin 16 kurora, nga një për secilën viktimë. Pranë vendit të ngjarjes u ndezën qirinj dhe u vendosën lule. Një grua e re u lëndua rëndë nga shembja.
Tubimi u organizua me thirrjen e lëvizjes studentore, e cila u kërkoi pjesëmarrësve të vinin pa simbole politike e pankarta dhe të mos bënin zhurmë. Një studente tha se fjalët “tragjedi” dhe “aksident” nuk e përshkruanin ngjarjen, pasi mund të nënkuptonin se ajo ndodhi rastësisht, dhe kërkoi që përgjegjësit të jepnin llogari.
Shembja ndodhi vetëm tre muaj pas përfundimit të punimeve të rinovimit të stacionit dhe shkaktoi zemërim publik, si dhe akuza për korrupsion e neglizhencë. Protestat nisën menjëherë pas tragjedisë, fillimisht me bllokime të përditshme të rrugëve dhe 16 minuta heshtje, një minutë për secilën viktimë. Protestuesit kërkuan që përgjegjësit të përballeshin me përgjegjësi penale dhe politike. Lëvizja e udhëhequr nga studentët u përhap në të gjithë Serbinë dhe u kthye në protesta masive kundër korrupsionit në institucionet shtetërore.
Presioni i protestave çoi në dorëheqjen e kryeministrit të atëhershëm, Millosh Vuçeviç, në janar 2025. Në mars të po atij viti, në Beograd u mbajt një nga demonstratat më të mëdha antiqeveritare të dekadave të fundit, ku morën pjesë qindra mijëra qytetarë.
Zgjedhjet e parakohshme parlamentare u mbajtën më 25 tetor 2026. Shqiptarja.com dhe Report TV raportuan se Lista Studentore fitoi 140 nga 250 vendet në parlament dhe se presidenti Aleksandar Vuçiç pranoi humbjen e kampit të tij politik mbrëmjen e zgjedhjeve. Epoka e Re dhe Klan Kosova raportuan se lista mori më së shumti vota sipas rezultateve paraprake dhe se Vuçiç e Partia Përparimtare Serbe humbën pushtetin pas 14 vjetësh.
Studentët përdorën mjete të inteligjencës artificiale për të analizuar të dhënat zgjedhore dhe për të identifikuar rreziqet ndaj votimit. Ata mobilizuan mijëra vëzhgues për të parandaluar frikësimin e votuesve dhe manipulimin e zgjedhjeve. Përvoja e opozitës hungareze, e cila kishte mundur Viktor Orbanin në zgjedhjet e prillit, shërbeu si një nga modelet e organizimit. Aktivistë nga Hungaria ndanë me studentët serbë teknikat e monitorimit të zgjedhjeve, ndërsa 70 vëzhgues hungarezë shkuan në Serbi për të ndjekur procesin e votimit.
Në korrik 2026, Gjykata e Apelit në Novi Sad konfirmoi aktakuzën ndaj 13 personave. Mes të akuzuarve janë ish-ministri i Ndërtimtarisë Goran Vesiq, ish-zëvendësja e tij Anita Dimoski, ish-drejtoresha e kompanisë Infrastruktura e Hekurudhave të Serbisë Jellena Tanaskoviq dhe ish-drejtori i saj, Nebojsha Shurlan. Të katër akuzohen për vepra të rënda penale kundër sigurisë së përgjithshme, ndërsa nëntë persona të tjerë akuzohen për vepra të lidhura me punime ndërtimore në kundërshtim me rregullat dhe në mënyrë të parregullt. Gjykata hodhi poshtë si të pabazuara ankesat e shtatë të pandehurve. Deri në përvjetorin e dytë, procesi gjyqësor nuk kishte nisur.