Tre anije cisternë u goditën në Ngushticën e Hormuzit dhe Gjirin Persik, pranë ujërave territoriale irakiane, më 12 mars 2026. Sulmet, të atribuuara Iranit, shkaktuan zjarre dhe ndërprerje të trafikut detar. Një anëtar i ekuipazhit humbi jetën, ndërsa tre të tjerë konsiderohen të zhdukur. Autoritetet irakiane mbyllën portet, dhe Garda Revolucionare iraniane paralajmëroi se çdo mjet detar në ngushticë mund të bëhet objektiv.
Çmimi i naftës në bursat botërore kaloi pragun e 100 dollarëve për fuçi, duke arritur deri në 120 dollarë para se të stabilizohej pak. Irani, i cili kontrollon pjesën më të madhe të ngushticës ku kalon rreth 20% e naftës botërore, kërcënoi se çmimi mund të shkojë në 200 dollarë për fuçi. Zëdhënësi i ushtrisë iraniane, Ebrahim Zolfaqari, deklaroi se destabilizimi rajonal do ta nxisë këtë rritje.
Për të zbutur efektet, Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë (IEA) dhe 32 vende, përfshirë SHBA-në dhe anëtarët e G7-ës, vendosën të hedhin në treg 400 milionë fuçi nga rezervat emergjente, sasi e barabartë me furnizimin për katër ditë. Drejtori ekzekutiv i IEA-së e cilësoi situatën kritike për furnizimin global me naftë dhe gaz.
Presidenti Donald Trump shprehu optimizëm, duke thënë se rezervat do të ulin çmimet ndjeshëm dhe se forcat amerikane kanë neutralizuar 54 mjete lundruese iraniane në dy ditët e fundit. Ai premtoi se konflikti do të përfundojë shpejt, duke stabilizuar tregjet.