Dexter Mendoza, një 30-vjeçar filipinas, punon si ndihmës kuzhinier prej disa muajsh në një hotel të bregdetit të Durrësit. Ai shprehet i kënaqur me punën dhe kolegët vendas. Në të njëjtin hotel punon si kamariere edhe një grua nga Brazili.
Adi Bakiri, menaxher i hotelit, vlerëson punonjësit e huaj si të pafjalë dhe të zellshëm. Ai përmend përvoja të mëparshme me punëtorë nga Kameruni dhe Angola. Punonjësit e huaj vijnë nëpërmjet agjencish pune me kontrata njëvjeçare, ku punëdhënësi siguron ushqimin dhe akomodimin. Rinovimi i lejes së qëndrimit nga Policia e Emigracionit lidhet me rinovimin e kontratës së punës.
Filipinasit janë më të shumtë në restorantet dhe baret e hoteleve. Ata kanë marrë banesa me qira pranë vendit të punës me ndihmën e punëdhënësve. Një zonjë shqiptare ka punësuar një vajzë nga Filipinet për punët e shtëpisë dhe kujdesin shëndetësor ndaj një të moshuari.
Bangladeshasit punësohen kryesisht në një fabrikë prodhimi dyersh të blinduara. Zaimi, i cili për shumë kohë i ka transportuar ata nga banesa në fabrikë dhe anasjelltas, shpjegon se ndonjëherë i merr në Durrës të dielave, duke i krahasuar me përvojën e tij si refugjat në Itali.
Prania e të huajve ka ndikuar në shtimin e pikave të këmbimit valutor në Durrës. Në lagjen 1, Xheni Palodhi tregon se, përveç turistëve verorë, në dimër frekuentohen më shumë nga italianët pensionistë dhe aziatikët. Pensionistët italianë kryejnë shpenzime ditore më të larta, ndërsa turqit krijojnë vështirësi për shkak të kërkesës për të këmbyer lirat turke me lekun shqiptar.
Kjo prani në rritje e të huajve ndryshon jetën ekonomike dhe sociale në Durrës për shkak të mungesës së fuqisë punëtore vendase dhe pasigurive për taksimin.