Në Gjermani, 11 334 persona vdiqën nga vetëvrasja në vitin 2025, 964 raste ose 9,3 për qind më shumë se një vit më parë. Numri është rritur për të katërtin vit radhazi. Vetëvrasjet përbënin 1,1 për qind të të gjitha shkaqeve të vdekjes, afërsisht në të njëjtin nivel si në vitet e mëparshme. Sipas burimeve, numri i vetëvrasjeve ishte më i lartë se numri i vdekjeve nga aksidentet e trafikut, vrasjet, efektet e drogave të paligjshme dhe SIDA, të marra së bashku.
Numri më i lartë i rasteve u regjistrua te burrat në të 60-at, pjesëtarë të brezit të njohur si baby boomers. Shkalla e vetëvrasjeve rritet me moshën dhe numri më i lartë i rasteve regjistrohet te personat mbi 50 vjeç. Rritja më e madhe u vu re te grupmosha 55–65 vjeç; më pas numri bie dhe rritet sërish te personat në të 80-at dhe të 90-at. Burrat përbënin 69,2 për qind të rasteve të vitit të kaluar, ndërsa gratë 30,8 për qind. Megjithatë, rritja e viteve të fundit është vërejtur kryesisht te gratë.
Sipas vlerësimeve të Programit Kombëtar për Parandalimin e Vetëvrasjeve, më shumë se 100 000 persona tentojnë vetëvrasjen çdo vit. Fondacioni për Mbështetjen e Personave me Depresion e vlerëson këtë shifër në rreth 500 persona në ditë.
Tendenca e rënies së rasteve, e cila me disa luhatje kishte zgjatur gati 40 vjet, u ndërpre në vitin 2022. Nga rekordi prej 18 825 rastesh në vitin 1981, numri kishte rënë në 9 215 në vitin 2021, përpara se të niste sërish rritja.
Vetëvrasjet e asistuara dhe faktorët e rrezikut
Shoqata Gjermane për Vdekjen Humane njoftoi se 1 287 burra dhe gra përdorën shërbimet e organizatave që ofrojnë asistencë për t’i dhënë fund jetës. Kjo përbënte 11,4 për qind të të gjitha rasteve të vetëvrasjeve në Gjermani. Fondacioni për Ndihmën ndaj Personave me Depresion dhe Parandalimin e Vetëvrasjeve tha se numri i këtyre rasteve është rritur me 32 për qind që nga viti 2020. Po atë vit, Gjykata Kushtetuese Federale vendosi se çdo person ka të drejtë të vendosë për jetën e vet, nëse vendimi merret lirisht, pa presion të jashtëm dhe nuk është pasojë e një depresioni të rëndë.
Ekspertët thonë se vetëvrasjet lidhen zakonisht me disa faktorë të ndërthurur dhe se asnjë ngjarje e vetme apo prania e një sëmundjeje mendore nuk është përcaktuese më vete. Vetëvrasja përshkruhet si pika përfundimtare e një krize komplekse, gjatë së cilës personi nuk sheh më rrugëdalje ose nuk arrin të pranojë ndihmën e ofruar. Faktorët e rrezikut përfshijnë humbjen e vendit të punës, pasigurinë financiare, varfërinë, përvojat traumatike, humbjen e njerëzve të dashur, tërheqjen nga jeta shoqërore dhe izolimin.
Hulumtimet tregojnë se disa persona që kanë kryer vetëvrasje kishin kërkuar ndihmë mjekësore më shpesh se zakonisht para vdekjes, por rreziku nuk ishte identifikuar. Për personat që përjetojnë mendime vetëvrasëse, mund të jetë e vështirë të flasin me një mjek ose terapist; biseda me një person të besuar mund të sjellë lehtësim. Fondacioni Gjerman për Mbështetjen e Personave me Depresion thekson se çdo njoftim për vetëvrasje duhet marrë seriozisht. Burimi Bota Sot shton se deklarata si “Asgjë nuk ka më kuptim” mund të jenë shenjë rreziku serioz dhe se ekspertët këshillojnë miqtë e të afërmit.