Anri Sala dhe Alda Bardhyli kanë zhvilluar bashkëbisedimin që përbën librin “Zëri i tretë”, i cili pritet të dalë në librari gjatë muajit nëntor. Ky është reflektimi i parë i gjatë i Salës në gjuhën shqipe, pas vëmendjes që kritikë ndërkombëtarë të artit i kanë kushtuar veprës së tij.
Biseda nis nga arti bashkëkohor dhe përvoja e izolimit gjatë pandemisë, për t’u zgjeruar te kujtesa, liria dhe marrëdhënia mes përvojës individuale dhe historisë kolektive. Në libër, vepra artistike shërben si pikënisje për të shqyrtuar mënyrën se si arti ndërton kuptim dhe si lidhet kultura me jetën shoqërore. Krijimtaria e Salës ndërthur imazhin, tingullin, kohën dhe kujtesën.
Pandemia dhe ndërprerja e jetës publike rikthyen në vëmendje nevojën për komunikim. Në këtë kontekst, biseda intelektuale paraqitet si mënyrë për të përballuar pasigurinë dhe për të kuptuar një realitet të paprecedentë. Dialogu shtrihet përtej rrethanave të tij historike dhe trajton rëndësinë e komunikimit në jetën kulturore.
Një pjesë e diskutimit i kushtohet historisë shqiptare dhe marrëdhënies mes artit, mendimit dhe pushtetit gjatë regjimit komunist. Krijimtaria artistike dhe mendimi estetik u kufizuan nga kërkesat ideologjike, ndërsa hapësira për interpretim të lirë ishte e ngushtë. Në këtë sfond, dialogu mbi artin dhe idetë paraqitet si shprehje e lirisë për të menduar, për të kundërshtuar dhe për të vënë në diskutim bindjet e trashëguara.
Libri trajton edhe rolin e intelektualit në shoqërinë e sotme, ku shpejtësia e informacionit dhe debatet e menjëhershme mund të lënë më pak hapësirë për analizë. Përgjegjësia intelektuale lidhet jo vetëm me dhënien e përgjigjeve, por edhe me formulimin e pyetjeve, vënien në diskutim të bindjeve të konsoliduara dhe ruajtjen e distancës kritike. Arti dhe mendimi kritik mundësojnë shqyrtimin e realitetit nga këndvështrime të ndryshme.
Për kulturën shqiptare, burimet theksojnë rëndësinë e botimeve që nxisin diskutimin, të kritikës që shoqëron krijimtarinë dhe të hapësirave ku idetë mund të përballen pa u reduktuar në reagime të menjëhershme. Ato përmendin gjithashtu nevojën për marrëdhënie më të qëndrueshme mes artistëve, studiuesve dhe publikut, në mënyrë që arti të jetë pjesë e bisedës së përbashkët mbi shoqërinë.
Telegrafi shpjegon se titulli “Zëri i tretë” i referohet hapësirës që krijohet mes dy zërave përmes dëgjimit dhe shkëmbimit të ideve. Botimi e paraqet artin jo vetëm si përvojë estetike, por edhe si mënyrë të të menduarit dhe të kuptuarit të shoqërisë.